دنباله و شرحى است : بدان كه از اين اخبار احكامى برآيد :
1 - خوردن با تكيه زدن مكروه است و در آن خلافى نيست و چند معنى دارد يكم : تكيه زدن بدست و ظاهر اخبار عدم كراهت است بلكه استحباب آنست چنانچه كلينى روايت كرده بسند خود از فضيل بن يسار كه عباد بصرى نزد امام ششم عليه السّلام بود و او غذا مىخورد و امام يك دست خود را بر زمين نهاد و عباد به او گفت :
خدات خوش داراد ، ندانى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از آن نهى كرده و دست برداشت و خورد و باز دست به زمين بازگردانيد و او هم دوباره همان را گفت و آن حضرت دست برداشت و سپس بدان برگشت و باز هم عباد آن را گفت : و امام فرمود : نه ، به خدا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله هرگز از آن نهى نكرده ولى ظاهر فقهاء كراهت آن هم هست در دروس گفته : خوردن با تكيه زدن مكروه است و روايت عمل كردن بدان از امام صادق عليه السّلام براى بيان جواز است و از اين رو فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله هرگز تكيه زده نخورده ، و فضيل بن يسار جواز تكيه زدن بر دست را از امام صادق عليه السّلام آورده و اينكه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از آن نهى نكرده با اينكه در روايت ديگر است كه آن را نكرده و جمع ميان آنها اينست كه لفظ نهى را نفرموده ولى آن را هم نكرده پايان .
من گويم : جمع آنها مىشود بحمل تكيه زدن مورد نهى بيكى از معانى آينده 2 - نشستن بر جاروى تشك راست و بىميل بيك سو كه برخى لغويان گفتهاند زيرا چنين خوردنى شيوه شاهان و متكبرانست .
3 - آنكه به پشتى و مانندش تكيه زند كه از بسيارى اطلاق خبرها فهم شود چنانچه تعبير شده كه او تكيه زده بود و راست نشست ، و از آداب ائمه بدور است كه روى پهلو در برابر مردم افتاده باشند و ظاهر اينست كه بپشتى تكيه داده بوده و راست نشسته چنانچه شيوه شايعى است در مورد اهتمام بامرى يا بروز خشمى .
4 - خوابيده بر يك پهلو - 5 - اعم از چهارم و يكم كه ظاهر بيشتر اصحابست 6 - اعم از همه جز يكم كه روشنتر است براى جمع ميان اخبار و مستحب است رو كردن بنعمت خدا و فرو شدن بر آن بىتكبّر و آن با تكيه زدن بدست مخالفت
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 177
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧٧