پروردگارشان را ادا كردند و چون بسم اللَّه نگويند فرشتهها بشيطان گويند اى فاسق پيش آى و با آنها بخور و چون دست كشند و الحمد للَّه نگويند و نام خدا نبرند فرشتهها گويند مردميند كه خداشان نعمت داد و پروردگار خود را فراموش كردند در مكارم مانندش آمده ( . . ) .
13 - در محاسن ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه چون بخورى بگو بسم اللَّه در آغاز و انجامش زيرا چون بنده پيش از خوردن نام خدا برد شيطان با او نخورد و اگر نبرد بخورد و چون در پايان نام خدا برد آنچه شيطان خورده قى كند .
بيان در كافى : آن را بسندش آورده ( 6 ر 294 ) .
14 - در محاسن ( 433 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه چون چاشت و شام نهند بگو : بسم اللَّه كه شيطان بيارانش گويد بدر شويد كه در اينجا نه شامى است و نه شب گذرانى ، و اگر نام خدا فراموش شود بيارانش گويد : بيائيد كه اينجا براتان شام و شب گذرا نيست ، به دو سند ديگر مانندش را آورده و بدنبال دومى افزوده چون يكيتان وضو سازد و بسم اللَّه نگويد شيطان در وضويش شريك شود ، و اگر بخورد يا بنوشد و يا بپوشد و هر كار كند سزد كه بسم اللَّه گويد و اگر نگويد شيطان شريك او شود و بسند ديگر مانندش را آورده ( در محاسن مانند همين دنباله حديث آمده ) .
15 - و از همان ( . . ) بسندش از امام ششم كه چون سفره نهند بگو : بسم اللَّه و چون بخورى بگو : بسم اللَّه در آغاز و انجامش و چون سفره بردارند بگو الحمد للَّه .
16 - و از همان ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه چون سفره در برابر امام چهارم مينهادند ميگفت : بار خدايا اين از منت و فضل و بخشش تو است آن را بركت ده و بر ما گوارا كن عوضش را بما بده چون خوريمش و بسا نياز بچيزيست كه بما روزى دادى و نيكويش كردى ، بار خدايا ما را از شكرگزاران ساز ، و چون سفره را برميداشتند ميفرمود : سپاس خدا راست كه ما را بر دوش بيابان و دريا برآورد و از خوشمزهها و پاكيزهها بما روزى داد و بر بسيارى از آنچه آفريده و آفريننده برترى داد ، بيان :
« بسا » مقصود از محتاج شخص نيازمند است يعنى بسا نيازمند بدين خوراك باشند
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 164
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٤