و نيابندش و ما بعدش سخن مستقل است .
17 - در محاسن ( . . ) بسندش از عبد اللّه بن سنان كه امام ششم عليه السّلام فرمود :
اى پسر سنان ، هر كه خوراكى برش آرند و بخورد و گويد : سپاس از خدا است كه آن را روزيم كرد بىجنبش و توانم آمرزيده شود ، پيش از آنكه برخيزد ، يا فرمود : پيش از آنكه خوراك را بردارند ( بسند ديگر هم مانندش را آورده ) .
18 - و از همان ( 333 ) بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه هر كس خوراكى خورد بايد نام خدا بر آن برد و اگر فراموش كند و پس از آن نام خدا برد آنچه شيطان خورده قى كند ، و مرد به تنهائى از او خورد .
19 - در محاسن ( 434 ) بسندش از امير المؤمنين عليه السّلام كه بسيار نام خدا را بر خوراك بريد و در آن هرزه نگوئيد زيرا نعمت و روزى خدا است كه بر شما شكرش بايد و سپاسش ، بسند ديگر هم آمده .
20 - در محاسن ( . . ) از امام ششم عليه السّلام كه چون بخورى يا بنوشى بگو الحمد للَّه ، بسند ديگرش آورده ( و در روايت ديگر از آن حضرت در دنبالش گفته :
سپاس خدا را كه بخوراند و خورانده نشود ) .
21 - در محاسن ( 435 ) بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه هر كه نام خدا را بر خوراك و نوشابه در آغاز برد و در پايان خدا را سپاس گويد هرگز از آن نعمت بازپرسى نشود .
22 - و از همان ( . . ) بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه خورنده شاكر به از روزه دار خاموش است ( بسند ديگر همين مضمون را مبسوطتر آورده ) .
23 - و از همان ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه چون كسى خوراكى خورد و دست تكاند و گويد : بسم اللَّه و الحمد للَّه رب العالمين ، خدايش آمرزد پيش از آنكه لقمه بدهانش رسد .
24 - در محاسن ( . . ) بسندش از سماعه كه امام ششم عليه السّلام فرمود : اى سماعه خوردن و سپاس كردن نه خوردن و خاموشى .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 165
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٥