بايد هنگام خوردنش وضوء سازد .
14 - و از همان ( 420 ) بسندش كه وضوء پيش از خوراك و پس از آن نعمت روياند .
15 - و از همان ( . . ) بسندش از امام پنجم كه هر كس در پيش و پس خوردن دستش را بشويد در وسعت روزى زندگى كند و تنش سالم ماند .
16 - و از همان ( . . ) بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه فرمود : اى على شستن دست پيش از خوردن و پس از آن درمان درد تن است و ميمنت در روزى .
17 - و از همان ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه وضوء در پيش و پس خوردن فقر را براندازد .
( در 18 و 19 و 20 نزديك همين مضمون را آورده ) .
21 - و از همان ( . . ) بسندش از ابى بكر حضرمى كه امام ششم عليه السّلام براى ما خوردنى ميخواست و پيش از آن دست ما را نمىشست و بخدمتكار ميفرمود تا پس از خوردن دستشوئيم .
22 - و از همان ( . . ) بسندش از يكى از اصحاب كه دستشوئى پيش از خوردن را نزد امام رضا عليه السّلام ياد كردند فرمود : اين را پادشاهان پديد آوردند .
بيان : اين دو حديث غريب باشند و گويا قول بعدم استحباب شستن دست پيش از خوردن نباشد ، و بسا تفسير شوند باينكه واجب نيست يا باينكه تازه دست شسته بوده يا دستش پاك بوده يا بر تقيه براى روايت شرح السنه از يحيى بن سعيد كه سفيان ثورى دست شستن پيش از خوردن را مكروه ميدانست و گرچه از سلمان هم روايت شده كه در تورات خواندم بركت خوراك در دست شستن پس از خوردنست و آن را به پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ياد آور كردم فرمود : بركت خوراك وضوء است پيش از آن و پس از آن .
23 - در محاسن ( . . ) بسندش از فضل بن يونس كه چون ابى الحسن عليه السّلام نزد من چاشت خورد و طشت دستشوئى برش آوردند و در صدر مجلس نشسته بود تا از
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 152
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٢