5 - و از همان ( 612 ) بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه شستن دو دست پيش از خوراك و پس از آن فزونى روزى و زدودن چرك جامه است و ديده را روشن كند . در محاسن : مانندش آمده .
در كافى مانندش آمده جز آنكه در آن فزونى و عمر آمده ( . . ) .
6 - در علل ( 1 ر 268 ) بسندش از ابى نميره كه امام ششم عليه السّلام فرمود : وضوء پيش از خوردن و پس از آن فقر را ببرند گفتم : فقر را ببرند ، فرمود : فقر را ببرند .
7 - در قرب الاسناد ( 47 ) بسندش از امام پنجم عليه السّلام كه : صاحب خانه پيش از خوراك جلو همه مهمانان دست خود را بشويد و پس از خوراك دنبال همه .
8 - در مجالس ابن شيخ ( 1 ر 380 ) بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه طشت دستشوئى را بر نداريد تا پر شود آب دستشوئى خود را يك جا كنيد تا خدا شما را يگانه كند .
بيان : اين ردّ بر متكبرانست كه چون يكيشان دست شويد آب را بريزند و طشت را براى ديگرى آورند و اين بد است در جامع گفته : آب دستشوئى را در يك ظرف فراهم كنند .
9 - در علل ( 1 ر 285 ) بسندش تا امام ششم عليه السّلام كه دستشوئى پيش از خوراك به ميزبان آغاز شود تا ديگران خوددارى نكنند و چون از خوراك دست كشيدند از آنكه سمت راست در است آغاز شود آزاد باشد يابنده و در روايت ديگر است كه ميزبان از خود آغاز كند و آنگه از سمت راستش و چون خوراك را بردارند از سمت چپ ميزبان آغاز كنند و ميزبان در پايان همه دست شويد زيرا او سزاوارتر است بآلودگى دست از ديگران و آنگه حوله خشك كنى برگيرد .
بيان : در مسالك گفته : خوبست ميزبان بشستن دست خود آغاز كند و از سوى راستش يكى يكى بشويد و بچرخد و در شستن دوّم پس از خوراك از سوى چپش آغاز كند و خود آخر كس باشد كه دست شويد ، براى اينكه در آغاز از
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 150
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٠