سنگينتر آنها را بر تن خود برميگزيد ، و البته كه هزار بنده از دسترنجش آزاد كرد كه از آن دستش را خاك آلود و عرق بر چهره آورده بود ، هيچ كس تاب كار او را ندارد ، راستش در شبانه روز هزار ركعت نماز ميخواند ، و راستى مانندتر مردم به او على بن الحسين عليه السّلام بود ، و آنگه : در روايت شهرت دارد كه در بصره به عيادت علاء بن زياد رفت و او بوى گفت يا امير المؤمنين به تو شكوه دارم از برادرم عاصم بن زياد كه خرقه پوشيده و از دنيا گذشته ، فرمود : نزد منش آريد و چون آمد فرمودش اى دشمن خود شيطان پليد تو را ديوانه كرده ، آيا بخانواده و فرزندانت رحم نكنى ، آيا دانى كه خدا طيبات را بر امت حلال كرده و بد دارد كه از آنها برگيرى تو نزد خدا پستتر از آنى ، گفت : يا امير المؤمنين تو خود در سختى زندگانى باشى و ناهموارى خوراكت ، فرمود : واى بر تو من چون تو نيستم ، خدا بر رهبران خلق فرض كرده كه همطراز مردم ناتوان و بينوا باشند تا ندارى آنها را بهيجان نياورد پايان - گويم : خطاب در اين آيه با كفار است كه خوشيهاى آنها تنها در اين جهانست و نعمت آخرت را از دست خود ربودند ، و حجت نشود كه مؤمنان لذتهاى دنيا را وانهند و نعمتهايش را چنانچه امير المؤمنين در عهد نامه محمّد بن ابى بكر بمردم مصر نوشت بدانيد اى بندههاى خدا كه پرهيزكاران خير اين دنيا و ديگر سرا را بدست كردند ، با مردم دنيا در دنياشان شريكند و اهل آخرت در زندگى آخرت آنها شريك نيستند ، خدا براشان در دنيا روا كرده آنچه بس آنها است و بىنيازشان كند ، خدا عزّ اسمه فرمايد : « بگو كه حرام كرده زيورى را كه خدا براى بندههاش برآورده و هم روزيهاى خوشمزه را بگو اينها براى آنان كه گرويدند در دنيا باشد و ويژه در روز رستاخيز چنين شرح كنيم آيا ترا براى مردمى كه دانند - 31 - الاعراف » در دنيا بهتر مسكن دارند و بهتر خوراك ، شريك دنيايند با دنياداران و خوردند با آنان از آنچه خوردند و نوشيدند از آنچه نوشيدند بخوشى و پوشيدند از بهتر جامه كه پوشند و زناشوئى كردند از بهتر زناشوئى آنان ، و سوار شدند بر بهتر مركب
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 124
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٤