تفسير : طبرسى - ره - گفته : سان ديده شوند بر دوزخ يعنى روز رستاخيز بدوزخ روند چنان كه گويند فلانى بر شلاق است ، و بقولى يعنى پيش از رفتن بدان آن را بر آنها نمايند تا هراسهايش را بينند و به آنها گفته شود شما خوشيهاى دنيا را بر خوشيهاى بهشت برگزيديد و از آن بهرهمند شديد ، بقولى مقصود خوراكهاى خوبست كه فرمايد آنها را در شهوات خود به كار زديد و در راه خدا مصرف نكرديد و چون خدا كفار را ببهرهمندى از خوشيها و لذتهاى دنيا سرزنش كرده پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام زهد و ترك خوراكهاى خوب را برگزيدند و از خوشگذرانى و نعمت بارگى دورى كردند ، روايت است كه عمر بن خطاب گفته : اجازه شرفيابى حضور رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله خواستم و نزد او در مشربه امّ ابراهيم رسيدم و خوابيده بود و پارهاى از تنش روى خاك بود و زيرش متكائى از ليف خرما بود ، درود گفتم و نشستم و گفتم : يا رسول اللَّه تو پيغمبر خدائى برگزيده و سرور خلق او هستى ، خسرو و قيصر روى تخت طلا و فرش ديبا و حريرند ، رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : آنان مردمى باشند كه خوشيهاى اين دنيا به زودى بدانها داده شده كه زودگذرند ، و همانا خوشىهاى ما پس افتاده است .
على بن ابى طالب عليه السّلام در يك سخنرانيش فرمود : به خدا باندازهاى وصله به اين روپوشم زدم كه از وصله دوزش شرم دارم ، يكى به من گفت : چرا بدورش نيندازى ؟ گفتمش گم شو ، بامدادان مردم شب روى را بستايند .
محمّد بن قيس از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : بخداى سوگند به خدا على عليه السّلام مانند بندهها خوراك ميكرد ، و چون بندگان مىنشست ، راستش دو پيراهن ميخريد و بهتر را به غلامش وامينهاد و آن ديگر را خود ميپوشيد ، و چون از انگشتانش بلندتر بود آن را ميبريد و چون از دامنش بلندتر بود ميكاست ، پنج سال پادشاه شد و نه آجرى بر هم نهاد و نه خشتى و نه پول سفيدى بجا نهاد و نه سرخى راستش بمردم نان گندم و گوشت ميخوراند و بخانهاش ميرفت و نان جو و زيت و سركه مىخورد و در برابر دو كار نميشد كه هر دو مايه خشنودى خدا باشند جز كه
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 123
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٣