گويم : آياتى كه وابسته بدين بابند در باب كليات حلال و حرام با تفسيرشان گذشتند .
اخبار باب
1 - در دعائم : از جعفر بن محمّد عليه السّلام كه در خوراك اسراف نيست ، و در تفسير قول خدا عزّ و جلّ « وانگه البته بازپرسى شويد آن روز از نعيم » فرمود : خدا كريمتر از اينست كه خوراكى بشما دهد و شما را از آن بازپرسد ولى شما همه مسئوليت داريد از نعمت وجود ما كه آيا آن را شناختيد و حقش را ادا كرديد ؟ و از آن حضرت عليه السّلام پرسيدند از مشك و عنبر و بوى خوش ديگر كه در خوراك نهند فرمود : باكى ندارد ، در كتاب مسائل از امام هفتم مانندش آمده .
2 - در عيون ( 2 / 129 ) بسندش تا امام رضا عليه السّلام كه در دنيا نعمت حقيقى نيست به او گفتند : پس قول خدا تعالى چيست ؟ « وانگه پرسيده شويد البته از نعيم » اين نعيم در دنيا چه باشد ؟ همان آب خنك است ؟ امام رضا عليه السّلام بفرياد بلند فرمود ، چنين تفسيرش كرديد شما و آن را به چند بخش كرديد ، گروهى گفتند .
آب خنك است ، و گروه ديگر خوراك خوشمزه ، گروه سوّم خواب خوش و البته كه پدرم از پدرش امام صادق عليه السّلام به من بازگفته كه بشما بگويم گفتههاتان نزد او ياد شدند در تفسير قول خدا عزّ و جلّ (
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
) و در خشم شد و فرمود : خدا البته از بندههاش بازخواست نكند از تفضّلى كه به آنها كرده و منتى هم بر آنها ننهد ، منت بر انعام از آفريدهها زشت شمرده شود و چگونه بآفريننده بسته شود آنچه در آفريدهها نپسندند ولى نعيم دوستى ما خانواده و وابستگى بما است كه خدا بندههايش را پس از توحيد و نبوت از آن باز پرسد زيرا چون بنده اين حق را پرداخت او را به نعمت بهشت كشاند كه زوال ندارد - الخبر - 3 - در محاسن ( 410 ) بسندش تا امام ششم عليه السّلام كه خوراكى خوب بساز و يارانت را بر آن بخوان .