در مكارم ( 217 ) مانندش آمده . .
بيان : مرىّ را در قاموس گفته : بر وزن درى است و نانخورشى است چون كامخ و در صحاح گفته : گويا منسوبست به مرارة و عامه آن را مخفف كردند .
من گويم : همانست كه در پارسى آبكامه گويند . بغدادى گفته : واژه نبطى است و بقولى عربى است و از مراره گرفته شده و بقولى اصلش ممرى بوده و بيك ميم استعمال شده گرم است و خشك و خشكى آن بيش از گرمى آنست در حدود پايان درجه دوم است مسهل است و هضم كن و اشتهاء آورد گرفتگى خوراك را بويژه چربى را ميبرد و سفت آنها را لطيف مىكند ، تشنه كن و گرم كن كبد و معده است و آنها را خشك كند ، و مرى نبطى را از جو سازند ، آن را نان كنند و در تنور نهند تا بو داده شود و فودنج و نمك و رازيانه بر آن افزايند و برابر خورشيدش نهند ، و فودنج و نان جو يا گندم برابر باشند و آنها را بكوبند و در لامجين سبز نهند و برابر يكى از آنها نمك و رازيانه بر آن ريزند و برخى شونيز بر آن فزايند و برخى ننهند و بايد نيم يكى از اجزاء ديگر باشد و همه را خمير كنند و 20 روز برابر آفتاب گرم گذارند و هر روز در هم مالند و آب بر آن ريزند و چون سياه و سخت شد با آب حل كنند و صاف كنند و چند روز برابر آفتاب گرم نهند كه تباهى در آن رخ ندهد وانگهش بردارند ، و يك جرعهى كم آن را ناشتا بنوشند كرمها را و مارها را بكشد ، و به چشم آبله زده كشند و آبله در آن بر نيايد و اگر برآمده آن را آب كند .
2 - در تهذيب ( ج 9 ص 116 ) بسندش از عمار بن موسى كه از امام ششم عليه السّلام پرسيدم از ظرفى كه در آن مىبوده مىشود در آن سركه يا آب كامخ يا زيتون نهند فرمود : چون شسته شود باكى ندارد .
3 - و از همان ( 127 ) بسندش از مشرقى كه از ابى الحسن عليه السّلام پرسيدم از خوردن مرى و كامخ كه از گندم و جو ميسازند و ما آن را ميخوريم ، فرمود : آرى حلال است و ما هم آن را ميخوريم .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 112
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٢