تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠
جانورى جز كه آن را بكشد ، فرمود : چه خوب نانخورشى است سركه ، بار خدايا بركت ده به سركه كه نانخورش پيمبرانست فرمود : ما آغاز كنيم به سركه چنانچه شما بنمك زيرا سركه خرد را محكم كند ، ( 217 ) . بيان : گذشت كه منظور از سركهء مى سركه انگور است ، و معانى ديگرش در باب درمانهاى دردهاى اجزاء چهره گذشتند . 18 - در دعوات راوندى : پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خدا و فرشته‌هايش رحمت فرستند بر سفره‌اى كه بر آن نمك است و سركه ، و از بزيع بن عمرو بن بزيع است كه وارد شدم بر ابى جعفر عليه السّلام و او سركه و زيت مىخورد كاسه‌اى كه سياه بود و ميانش نوشته بود
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
فرمود : اى بزيع نزديك آى نزديك شدم و بهمراهش خوردم سپس سه جرعه آبش را كه دانه نداشت نوشيد و بمنش داد و مانده‌اش را نوشيدم ، امام صادق عليه السّلام فرمود : سركه و زيت از خوراك مرسلانست ، فرمود : چه خوب نانخورشى است سركه صفراء را بشكند و دل را زنده كند و لثه را محكم و جانوران شكم را بكشد و فرمود : نانخورش كردن سركه شهوت زنا را ببرد . 19 - در كتاب غايات : از امام ششم عليه السّلام كه دوستتر نانخورش براى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله سركه بود و دوستتر سبزى باديان و شويت . 20 - در دعائم : از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله كه خوب نانخورشى است سركه ، خوب نانخورشى است زيت كه بوى خوش پيغمبرانست و نانخورش آنان ، مبارك است و بىنانخورش نيست خانه‌اى كه سركه دارد ، و از جعفر بن محمّد عليه السّلام كه سركه صفرا را آرام كند ، و دلها را زنده دارد ، و از او است عليه السّلام كه براى يكى از يارانش سركه و زيت و گوشت سرد پيشداشت و با او خورد و گوشت را مىكند و در سركه و زيت فرو ميكرد و مىخورد ، آن مرد گفت : قربانت خورش گوشت نيست ، فرمود : اين خوراك ما و خوراك پيغمبرانست .