توضيح : در بحر الجواهر گفته : كامخ معرب كامه است و نانخورشى است كه از فودنج و شير و ادويه ساخته شود ، و همه نوع كامخ براى معده بدند و تشنه كن و تباه كن خون ، جوهرى هم آن را معرب دانسته و گفته كمخ تغوط است و نزديك اعرابى نان با كامخ آوردند و آن را نشناخت به او گفتند : اين كامخ است گفت : دانستم مدفوع است از كدام شما است ؟ پايان يكى گفته كامخها نانخورشى است كه از فودنج و شير و ادويه سازند و فوتنج مايه كامخها است كه از آرد جو خيسانده و زير كاه دفن شده تا 40 روز باشد و شيرش را تازه كنند تا ورآيد و آنگه ادويه در آن ريزند مانند انجدان و شبت و كبرا و سبزيهاى ديگر و آن را كامخ دانند .
گويم : از برخى اخبار برآيد كه از ماهى هم ساخته شود چنانچه گذشت و گويا همان صحناة باشد كه در بحر الجواهر گفته صحنا بكسر كه بمد هم خوانده شود نانخورشى است كه از ماهى سازند و صحنات از آن اخص است چنانچه جوهرى گفته و بنقل از مغرب آن را در پارسى ماهى آبه گويند و شامى دارد و مصرى و نانخورشى است كه از ماهيان خورد و سماق و ليمو و ترشيهاى ديگر سازند و مقوى و مبرّد معده است .
باب ششم نادر در آنچه خوردنش مستحب يا مكروه است و برخى نوادر
1 - در مكارم ( 224 ) از امام صادق عليه السّلام كه : سه چيز ناخورده فربه كنند و سه از خوردن لاغر ، دو تا سود بخشند از هر چه و به چيزى زيانى ندارند و دو بر عكس ، آنها كه نخورده فربه كنند : زيرپوش كتانست و بوى خوش و نوره و آنها كه خورده لاغر كنند گوشت خشكيده و پنير و گل خرما و در حديث ديگر گردو و در حديث ديگر بنتو ، و آن دو كه سود بخشند از هر چه و زيان ندارند به چيزى شكر و انارند .