جنب مبرّز آوردند و فرمود : بخوريد بنام خداى بخشنده مهربان اين خوراك پسند محمّد بن على عليه السّلام بود آنگه يك بشقاب آوردند كه خاگينه تخم مرغ داشت و فرمود بخوريد بنام خداى بخشنده مهربان اين خوراك پسند پدرم جعفر عليه السّلام بود ، و آنگه حلواء آوردند و فرمود : بخوريد بنام خداى بخشنده مهربان ، اين خوراك پسند من است .
گويم همه اين خبر در باب كليات آداب خوردن بيايد ان شاء اللَّه .
بيان : جنب مبرّز در بيشتر نسخهها بتقديم را بر زاى است ، و گويا كنايه است از فربهى يعنى تيكهاى از گوسفند كه از فربهى برآمده بود ، و در نسخهاى بر عكس است و گويا از ادويهايست كه گرمند و در ديك غذا ريزند و گويا تصحيف شده باشد و عجّه بمعنى خاگينه است و بهترش آنست كه سفيده تخم در آن نباشد .
( عجّه كوفته ايست كه از برنج و گوشت و نخود سازند ، از المنجد استفاده شود - شرح مترجم ) .
6 - در محاسن ( 457 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام در حديثى كه زنى بيشرم برسول خدا صلى اللَّه عليه و آله گفت : از خوراكت به من بده و به او داد گفت : نه به خدا جز از همان كه در دهان دارى بده و رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله لقمه را از دهانش در آورد و به او داد و زن آن را خورد ، امام ششم عليه السّلام فرمود : آن زن دردى نديد تا از دنيا رفت .
7 - در كافى ( ج 1 / 323 ) بسندش از على بن جعفر در حديثى دراز كه برخاستم و آب دهان ابى جعفر عليه السّلام را مكيدم يعنى امام جواد عليه السّلام را و آنگه گفتم گواهم كه تو امام منى در نزد خدا و امام رضا عليه السّلام گريست .
بيان : مىشود به اين حديث استدلال كرد و هم بخبر پيش بر جواز مكيدن آب دهان ديگرى و خوردن لقمهاى كه از دهان ديگرى درآيد كه خلاف مشهور است و بسا كه اين از خصائص آنان عليهم السّلام است و وجه اختصاص روشن است با اينكه خبر دوم صريح در حكم نيست ولى دليل حرمت هم كوتاه است زيرا دليل عمده اينست
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 115
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٥