تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
بيان : تذكيه بريدن چهار رگ است و گويا مقصود اينست كه نيازى به ذبح و نحر ندارند و گرفتن آنها بس است چنانچه بيايد ان شاء اللَّه . 24 - در قرب الاسناد - 24 - بسندش از مسعدة بن صدقه كه پرسش شد امام ششم عليه السّلام از ملخ فرمود خوردنش باكى ندارد ، سپس فرمود : آن عطسه است از ماهى دريا ، باز فرمود : كه على عليه السّلام فرموده : ملخ و ماهى چون زنده از آب درآيند تذكيه شدند و زمين شكارگاه ملخ است و از ماهى هم گاهى باشد . بيان : در نهايه گفته : در حديث ابن عباس است كه ملخ عطسه ماهى است و در حديث كعب هم آمده دميرى گفته : اختلاف است كه ملخ شكار دريا است يا خشكى ، گفتند دريائيست به حكم روايت ابن ماجه از انس كه پيغمبر نفرين كرد بر ملخ و گفت : بار خدايا درشتش را بكش و خردش را تباه كن و ريشه‌اش برانداز و دهانش را از خوردن روزى ما بربند و فرمود ملخ عطسه ماهى دريا است و منظور اينست كه ملخ شكار دريا است و براى محرم حلال است شكارش ، و موفق بن طاهر قول غريبى حكايت كرده كه آن شكار دريا است چون از سرگين ماهى آفريده شود و اين شاذّ است پايان . گويم : بسا كه برخى ملخها از عطسه ماهى پديد شوند يا از راه تشبيه است چون در خلقت مانند ماهى است پس گويا از عطسه او است ، و بسا كه ملخ هم از آب پديد شود و مؤيد آنست كه ملخ در كافى بدنبال سمك آمده و اينكه فرموده زمين شكارگاه ملخ است مبنى بر غالب است چنانچه گاهى ماهى هم از زمين شكار شود براى آنكه از آب جسته و بدست آدمى افتاده پيش از مردنش . 25 - در قرب الاسناد - 16 - بسندش از مسعدة بن صدقه كه از امام ششم پرسش شد از ربيثا ، فرمود : خوردنش باكى ندارد و دوست داشتيم كه از آن نزد ما بود .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 92 | العلامة المجلسي / محمد باقر كمره‌اى