و اگر در تور افتد و آب فرونشيند و برخى بميرند و زنده و مرده با هم مشتبه شوند . قولى است كه همه حلالند تا خصوص مرده را بدانى و شيخ در نهايه و قاضى آن را اختيار كرده و محقق آن را تحسين نموده چون اخبار صحيحه بر آن دلالت دارند ، و ابن عقيل گفته اگر مرده آن هم ممتاز باشد باز حلال است و ظاهر اخبار هم همانست كه همان قصد شكار در حلاليش شرط است و بس و آخر اين خبر هم بر آن دلالت دارد ، و ابن ادريس و علامه و بيشتر متاخرين همه را حرام دانند چون آنچه در آب مرده حرام است و مجموع اطراف علم اجمالى محكوم بحرامند و شبهه محصوره است و اگر مرده در آب مشتبه نباشد و معين باشد حرمتش اولى است ، و از اخبار جواب دادند باينكه صراحتى ندارند در اينكه در آب مرده باشد و شايد مورد آنها آن باشد كه برون آب مرده يا در مورد شك در مردن آن در آب باشند كه استصحاب بقاء زندگى جاريست و اصل اباحه در آن حاكم است .
من گويم : حرمت مشتبه به حرام ممنوع است ، و اخبار دالهء بر خلافش گذشت و احتياط راه نجاتست .
27 - در خصال - 1 : 139 ط غفارى - : بسندى از امام ششم عليه السّلام كه اما ماهى بىپولك را مخور - الخبر - 28 - و از همان : بسندش از امام ششم عليه السّلام كه : ملخ پرنده خورده شود و تذكيه ماهى و ملخ گرفتن آنها است - 2 : 61 ط غفارى - و فرمود : جرّى ، مار ماهى ، ماهى مرده روى آب و زمّير حرامند و هر ماهى كه پولك ندارد حرام است - 2 : 609 ط غفارى .
29 - در عيون - 2 : 126 ط قم - بسندش از امام هشتم در آنچه بمأمون نوشت : حرام است جرّى و ماهى مرده روى آب و مار ماهى و زمير و هر ماهى بىپولك 30 - در احتجاج - 190 ط مرتضوى - از هشام بن حكم كه امام ششم
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 94
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٩٤