روى آب ماند آن را بخورد و اگر بر رو خورده شود و همچنين است شكار در آبگيرها ، ابن حمزه در وسيله گفت : چون يك ماهى كنار آب ديدى و حال آن را ندانى در آبش افكنى : اگر بر پشت روى آب ماند مردار است و اگر بر رو تذكيه شده ، و سلّار هم در مراسم چنين گفته : و ابن براج در مهذب گفته در ماهيهاى حلال كه آنچه بر كنار دريا يافت شود و در آب اندازند و پائين آن در آب نشيند و روى آب نچرخد حلال است و گويا خبر را به اين معنى تفسير كرده ، و نهان نيست اعتراض آن و گويا سرّش اينست كه هر چه در آب ميرد شكمش باد كند غالباً و بر پشت روى آب ماند بخلاف آنچه بيرون آب جان دهد و ظاهر اينست ماهى تازه بيجان كم است كه برو روى آب ماند و ماهى كهنه در آب فرو رود چه بيرون آب جان دهد و چه در آب و از اين رو اكثر متأخرين از اين خبر روگردانند .
21 - در مكارم از احمد بن اسحاق كه نوشتم به امام دهم و از او پرسيدم از اسقنقور كه در داروى باه درآيد و او چنگال و دم دارد رواست آن دارو نوشيده شود ؟
فرمود : اگر پولك دارد باكى ندارد .
توضيح : در قاموس گفته : اسقنقور جانوريست در كناره درياى نيل و گوشتش قوّت باه آورد دميرى در باره اسقنقور گفته : بختيشوع گويد : نهنگ خشكى است گوشتش گرم است در درجه دوم و چون نمك زده شود و يك مثقالش نوش شود باه را افزايد و شهوت را جنباند و قلوه سرد را گرم كند .
و زهيرى گفته : آن جانوريست بنمود قورباغهاى بزرگ ، و چون چشمش را بر كسى كه در شب بهراسد آويزند به شود اگر از ديوانگى نباشد ، ارسطو در كتاب كبير حيوان خود گفته : نوشيدن آن در باه افزايد و در نعوظ در همه بلاد جز در مصر ، و آن نفيستر هديه است براى پادشاهان هند زيرا آن را با كاردى از طلا سر برند و درونش را از نمك مصرى پر كنند و بسرزمين خود برند ، و چون
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 90
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٩٠