14 - در دعائم الاسلام از على عليه السّلام كه فرمود : ماهى تذكيه شده است و ملخ تذكيه شده و گرفتن زندهاش تذكيه آنست .
15 - و از او است صلوات اللَّه عليه كه نهى كرد از طافى و آن ماهى است كه در شكارش پيش از گرفتنش مرده .
16 - و از امام ششم عليه السّلام كه خورده نشود از جانوران دريا جز آنچه پولك دارد و بد داشت سنگ پشت و خرچنگ و جرّى و آنچه درون صدف باشد و آنچه هم جنس آنست .
17 - در كتاب المسائل : بسندش از على بن جعفر از برادرش موسى عليه السّلام كه پرسيدش از ملخ و ماهى كه گبر شكار كند خوردنش حلال است يا نه ؟ فرمود : شكارش تذكيه او است باكى ندارد ، و پرسيدمش از گوشتى كه درون صدف دريائى است يا صدف فرات خورده شود ؟ فرمود : آن گوشت قورباغهها است و خوردنش نشايد .
در قرب الاسناد - 118 - بسندش مانند پرسش دوم آمده جز اينكه در پاسخ آمده خوردنش حلال نيست چنانچه در كافى است .
بيان : اين گوشت قورباغهها است يعنى مانند آنها است و همان حكم را دارد ، و اشعار دارد كه آن هم جانور است .
دميرى هم گفته : صدف از جانوران دريائى است ، و در حديث ابن عباس است كه چون آسمان ببارد صدف دهان گشايد و آن غلاف لؤلؤ است و مفردش صدفه است .
18 - در قرب الاسناد : بسندش كه على بن جعفر از برادرش امام هفتم عليه السّلام پرسيد از خوردن سنگ پشت و خرچنگ و جرّى ، فرمود : حلال نيست خوردن سنگ - پشت و خرچنگ و جرّى .
فائدهايست : دميرى گفته : نر سنگ پشت را غيلم گويند ، و آن جانورى است كه در خشكى تخم نهد و هر كدام به دريا فرو شوند لجأه نام گيرند و آنچه در خشكى بماند سلحفات باشد ، و هر دو دسته درشت شوند تا بار شترى گردند ، و چون نر هم
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 87
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٨٧