در عرف اخبار اطلاق ناصب بر غير مستضعف شايع است .
بلكه از بسيارى روايات برآيد كه مخالفان در حكم مشركين و كفارند در همه احكام ولى خدا در دوران صلح حكم مسلمانان را بر آنها جارى كرده در اين جهان براى رحمت بر شيعيان چون تسلط مخالفان و نياز شيعه را بآميزش و مناكحه و همخورى آنان ميدانسته ، و چون امام موعود ظهور كند حكم مشركين و كفار را در همه موارد به آنها جارى سازد و به اين روش جمع شود ميان اخبار متعارضه اين باب و پس از بررسى كامل نظر ما بر خردمندان نهان نماند .
گويم : شيخ مفيد - ره - در رساله نامبرده و سيد مرتضى در جواب مسائل طرابلس با سند از شعيب عقرقوفى آوردند كه من نزد امام ششم عليه السّلام بودم و مردمى از كوهستان او را از ذبيحه اهل كتاب ميپرسيدند و در پاسخشان فرمود : شما آنچه را خدا عزّ و جلّ فرموده شنيديد ، گفتند ميخواهيم از زبان شما بشنويم فرمود از آنها مخوريد و چون از نزد آن حضرت بيرون شديم ابو بصير به من گفت از آن بخور كه البته من از او و از پدرش هر دو شنيدم كه فرمان خوردن آن را دادند و آن به گردن من باشد .
سپس گفت بار دوم از او بپرس و پرسيدم و همان گفتار نخست را فرمود كه آن را مخور ، ابو بصير گفت بار سوم از او بپرس گفتم پس از دو بارش نپرسم و نزد آن حضرت برگشتم و ابو بصير گفت از او بپرس و گفتم قربانت چه فرمائى در ذبائح اهل كتاب فرمود آيا امروز نزد ما نبودى كه آنچه گفتم شنيدى گفتم آرى فرمود مخور و ابو بصير گفت : آن را بخور .
بيان : اين روايت را در تهذيب به همين سند از حسين بن سعيد آورده و اينكه فرمود : البته شنيديد آنچه خدا فرموده : بسا اشاره باشد به آيه
وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
و بسا اشاره باشد به آيه
وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ
از راه تقيه براى اصرار سائل و رعايت حال او و در رساله نامبرده و طرابلسيات بسند پيش از حسين بن منذر آمده كه به امام ششم عليه السّلام گفتم : راستى ما مردمى باشيم