گفته : بد است گرفتن جوجه از لانههاشان و صدوق و پدرش گفتند : جائز نيست گرفتن جوجهها از آشيانههاشان در كوه و چاه و نيزار تا پرنده شوند و اگر منظور حرمت باشد مسأله خلافى شود و اصل عدم حرمت است .
55 - در سرائر : و بسندى از امام ششم عليه السّلام در باره مردى كه كبوتر اهلى شكار كرده فرمود : اگر پرنده باشد از آن كسى است كه آن را گرفته .
56 - و از همان : بسندى از اسحاق بن عمار كه به امام ششم عليه السّلام گفتم :
پرندهاى در خانه افتد و ما آن را بگيريم و در اطراف ما كبوتردار است ؟ فرمود :
اگر پرنده است از آن كسى است كه آن را گرفته ، گفتم - نزد ما افتد و آن را بگيريم و بدانيم از كيست ؟ فرمود : اگر او را ميشناسى برش گردان به صاحبش .
بيان : در روضه گفته : شكار پر بريده يا هر چه اثر مملوكى دارد ملك گيرنده نشود چون نشانه دارد كه مالك ديگر داشته و اصل بقاء ملك او است ، و اعتراض شده كه اثر دلالت بر مؤثر دارد نه بر مالك زيرا بسا بىملكيت اثر گذارد يا اثر كسى باشد كه شايسته ملكيت نباشد ، يا مال او محترم نباشد و چگونه به مجرد اثر حكم شود كه مالك محرمى داشته با اينكه اثر عام است و عام دليل بر خاص نشود و بنا بمشهور با وجود اثر لقطه باشد و بىاثر از شكارچى است و گر چه خانگى باشد چون كبوتر جز اينكه مالكش را بشناسد كه بايد بوى رساند .
57 - در مختلف : بسندى از امام صادق عليه السّلام كه باكى نيست بفضله پرستو چون حلال گوشت است ولى خوردن گوشتش مكروه است چون به تو پناه آورد و در خانهات منزل گرفته ، هر پرنده به تو پناهنده شد پناهش ده .
بيان : دلالت دارد بر كراهت شكار هر چه در خانه آدمى آشيانه كند يا از درنده و جز او به دو پناهد .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 163
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٣