جان دهد حلال نيست آرى اگر بر سر جان باشد و حيات مستقره ندارد حلال است .
و در صحيحه حلبى است در - 6 : 215 فروع - بسندش از امام ششم عليه السّلام كه پرسش شد از مرديكه شكارى زده و آن بر كوهى يا بر ديواريست و تير او را ميدرد و جان ميدهد فرمود : از آن بخور و اگر در آب افتد پيرو تيرت و بميرد از آن مخور .
و مانندش بسند موثقى از سماعه روايت است - 6 : 215 و از عبد الرحمن حجاج 6 : 215 فروع از ابى الحسن عليه السّلام فرمود : از شكارى كه در آب افتد و جان دهد مخور .
در مسالك گفته : حلال نبودن آن گاهيست كه بدانى مرگ شكار مستند بهر دو يا مستند بجز تير است يا شك داشته باشى ، و اگر بدانى بيجان شدن آن تنها بر اثر تير است حلال است چون مقتضى موجود و مانع مفقود است و گر چه افتادن در آب و پرت شدن زودترش بيجان سازد و شيخ صدوق و پدرش حلال بودن آن را مشروط دانستند باينكه سرش از آب بيرون باشد و جان دهد و عيبى ندارد زيرا اين نشانه است كه با تير كشته شده اگر خلافش معلوم نباشد .
43 - در سرائر بنقل از كتاب موسى بن بكر از امام ششم عليه السّلام روايت كرده كه چون تير به شكار زدى و آن را يافتى و جز اثر تيرت سبب مردنى ندارد و ديدى جز تيرت آن را نكشته از آن بخور نهان شده باشد از تو يا نه - 464 - السرائر - .
44 - عياشى از ابي بكر حضرمى كه امام ششم عليه السّلام را پرسيدم از شكار بازها و صقرها و يوزها و سگها فرمود : از شكار هيچ كدام مخور جز سگها ، گفتم او را كشته ، فرمود : حلال است زيرا خدا ميفرمايد : « و آنچه از شكاريها را آموختيد كه سگبانيد ، از آنچه خدا يادتان داده به آنها آموختيد بخوريد از آنچه براتان نگهدارند و خدا را بر آن نام بريد - 1 : 294 تفسير عياشى .
45 - از عبيده از امام ششم عليه السّلام از مردى كه سگ آموخته را سر دهد و بسم اللَّه گويد ؟ فرمود : حلال است و اگر چه بدان رسد و آن را كشد و اگر با آن سگ ناآموخته باشد از آن مخور ، گفتم : صقر و عقاب و باز چطور ؟ فرمود :
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 160
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٠