40 - در دعوات راوندى : روايت است كه در عرش پيكرهايست از هر بنده خدا ، و چون بعبادت پردازد فرشتهها آن را بينند ، و چون بگناه برآيد و نافرمانى خدا بيك فرشته فرمايد پر بر سر آن كشد تا فرشتههاى ديگرش نبينند و اينست معنى قول آن حضرت صلى اللَّه عليه و آله « اى كسى كه بنمايانى خوبى را و نهان سازى زشتى را » .
بيان : بسا به اين روايت استدلال شود كه تن مثالى در زندگى دنيا هم وجود دارد .
41 - در كافي ( 232 - روضه ) : بسندى از عبد اللّه بن طلحه كه از امام ششم عليه السّلام پرسيدم از وزغ فرمود : پليد است و همهاش مسخ است ، چونش كشتى غسل كن ، فرمود : پدرم در حجر نشسته بود و با مردى حديث ميكرد ، ناگاه وزغى ديد كه زبانش را ميچرخاند و سوت ميزد ، پدرم بدان مرد فرمود : ميدانى اين وزغ چه گويد ؟ گفت ندانم چه گويد ، فرمود : راستى ميگويد : به خدا اگر بعثمان دشنام دهيد البته بعلى دشنام دهم تا از اينجا برخيزد .
فرمود : و پدرم فرمود : از بنى اميه كسى نميرد جز اينكه به صورت وزغ مسخ شود فرمود : و فرمود : چون مرگ عبد الملك بن مروان در رسيد وزغى شد و از بر حاضرانش رفت و نزد او فرزندانش بودند و چون او را نيافتند بر آنها گران آمد و ندانستند چه كنند ؟ سپس توافق كردند كه تنه درخت خرمائى را بگيرند و چون مرديش بسازند ، فرمود : چنين كردند و زرهى از آهن بدان پوشيدند و آن را در كفن پيچيدند و كسى جز من و فرزندانش از آن مطلع نشد .
بيان : مشهور استحباب اين غسل است و دليلش روايت بىسنديست كه صدوق در فقيه آورده و گفته شده كه كشنده وزغ از گناه پاك شود و غسل مانند غسل توبه كند ، محقق در معتبر گفته : روايت ابن بابويه نزد من حجت نيست و علّتى كه ذكر شد بيهوده است .
گويم : گويا از اين خبر غفلت كردند و بدان استدلال نكردند گرچه راوى
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 46
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٦