علي چون ملك الموت براى گرفتن جان كافر آيد با او سيخ آتشين است كه جانش بيرون كشد و دوزخ جيغ زند - الحديث - 28 - در فقيه ( 51 ) امام صادق عليه السّلام فرمود : چون جانى گرفته شود سايهبانى است بالاى تن ، مؤمن باشد يا ديگرى ، بهر چه با تن كنند بنگرد ، و چون كفن شود و بر تابوتش نهند و بر دوش بردارند در تن در آيد و جلو چشمش گشوده گردد ، و جايش را در بهشت يا دوزخ بيند ، و اگر بهشتى است ، فرياد هر چه بلندتر كشد ، زودم ببريد ، زودم ببريد ، و اگر دوزخى است فرياد زند ، برگردانيدم ، برگردانيدم و او بداند هر چه با او كنند و سخن بشنود .
29 - در كافى ( ج 3 ص 244 ) : بسندش از أبى ولّاد حنّاط كه به امام ششم گفتم : قربانت ، روايت كنند كه ارواح مؤمنان در چينهدان پرندگانى سبزند گرد عرش فرمود : نه ، مؤمن گراميتر است نزد خدا از اينكه روحش را در چينهدان پرنده نهد ، ولى در تنى باشند چون تنشان .
30 - و از همان ( ج 3 ص 245 ) بسندش كه امام ششم عليه السّلام فرمود :
چون خدا عزّ و جلّ جانش را بگيرد در كالبدى نهد چون تن دنياش پس ميخورند و مينوشند ، و چون تازهواردى بدانها رسد او را به همان صورتى كه در دنيا بوده ميشناسند .
31 - و از همان ( . . ) بسند موثق از أبى بصير كه به امام ششم عليه السّلام گفتم : بما بازگويند از ارواح مؤمنان كه در چينهدان پرندگان سبزى باشند كه در بهشت بچرند و در قنديلهاى زير عرش آشيانه دارند ، فرمود : نه ، در چينه پرنده نباشند ، گفتم : كجا باشند ؟ فرمود : در بستانى با تنى بهشتى .
32 - و در ( ج 3 ص 244 ) است كه فرمود : ارواح در نمود اجساد در درختى باشند در بهشت هم شناس و هم پرسش .
33 - و از همان ( . ص 247 ) : از امام پنجم عليه السّلام كه خدا بهشتى در مغرب آفريده و آب فرات شما از آن آيد ، و ارواح مؤمنان هر شب از گورهاشان
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 43
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٣