و چنين نباشد ، و بعلاوه بيان كرديم كه اجسام همانند و اختصاص ستاره معينى در وقتى باثرى نياز باراده فاعل مختار دارد و ثابت شد محرك باد خداست كه فرمود : و او است كه بادها را ميفرستد .
« نشرا » بنون يعنى پراكنده بهر سو و اين خود هم دليل ديگر است بر اينكه باد اثر قدرت خدا است زيرا هوا خود يك طبع دارد و نسبت افلاك و اختران هم به آن يكى است و نبايد پراكنده باشند جز بقدرت خداوند « تفسير رازى ج 14 ص 140 ط مصر » و در ص 141 آن گفته است : «
بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
» مقصود از رحمتش همان باران است ، اگر گويند : بسا باران آيد و باد پيش از او نيايد گوئيم آيه دلالت ندارد كه پيش از هر بارانى باد است و اعتراض بى مورد است ، بعلاوه ممكن است باشد و ما آن را نفهميم .
و از ابن عمر است كه بادها هشت قسم باشند كه چهار آنها عذابند بنام : قاصف ، عاصف ، صرصر و عقيم ، و چهار ديگر رحمت ، بنام : ناشرات ، مبشرات ، مرسلات و ذاريات ، و از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم است كه من با باد صبا يارى شدم و عاد بباد دبور نابود شدند و جنوب باد بهشتى است ، و از كعب است كه اگر خدا سه روز باد را از بندههايش ببندد بيشتر زمين بگندد .
« پس فرستد بشما بادى شكننده » طبرسى - ره - در ( ج 6 ص 428 ) مجمع گفته : يعنى چون در دريا سوار كشتى باشيد بادى كشتى شكن فرستد ، و گفتند : حاصب باديست كه در خشكى نابود كند و قاصف آنكه در دريا « پس شما را غرق كند بدان چه ناسپاسى كنيد » نسبت بنعمتهاى خدا .
« آنكه فرستد بادها را » بيضاوى در ( ج 2 ص 248 ) تفسيرش گفته : يعنى باد شمال و صبا و جنوب كه بادهاى رحمتند و اما دبور باد عذابست و از اين است فرموده پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله « بار خدايا بسازش رياح و نسازش ريح » و ابن كثير و حمزه و كسائى « الريح » خواندهاند بمعنى جنس باد . . .
« پس بينند آن را زرد » يعنى اثر باد يا زراعت بدنبال آن زرد گردد و گفتهاند خود باد زرد باشد زيرا باد زرد باران ندارد « هر آينه بگردند پس از آن ناسپاس » و