بپدرش و مادرش ميرسد ، و سزاست كه نه دلتنگ شوند و نه آنها را بزنند ، و يكى گفته : سرش اين است كه كودك چهار ماه جز خدا نشناسد كه شناختنش سرشت او است و هم يگانگى او و گريهاش تنها توسل و پناه بخداست و همان گواهى بيگانگى او است و در چهار ماه ديگر مادرشناس است از اين نظر كه تنها وسيله تغذيه او است نه از جهت مادرى ، و از اين رو در اين مدت پستان ديگرى را هم غالبا ميگيرد .
و پس از خدا جز وسيله ميان خود و خدا نشناسد براى روزى گرفتن كه بالطبع بدان مكلف است از اين رو كه وسيله است ، و اين معنى رسالت است و گريهاش در حقيقت گواهى برسالت است در اين مدت ، و در چهار ماه سوم پدر و مادر را شناسد و بفهمد كه در روزى بدانها نياز دارد و گريه او در اين مدت دعا براى سلامتى و ماندن آنها است در حقيقت .
102 - در در منثور ( ج 3 ص 72 ) از ابن عباس كه گروهى يهود نزد پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله آمدند و مسائلى پرسيدند و در ضمن گفتند ، آب مرد و آب زن چطورند و دختر و پسر از آنها چطور است ؟ فرمود : راستش آب مرد سفيد است و غليظ و آب زن زرد است و رقيق . هر كدام بالا شوند فرزند و شباهت از آن او است بفرمان خداى تعالى ، اگر آب مرد بالا گرفت پسر است بفرمان خدا و اگر آب زن بالا گرفت دختر است بفرمان خدا .
103 - و از انس كه عبد اللَّه بن سلام از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پرسيد ، چه بر گرايد فرزند را بپدرش يا مادرش ؟ فرمود : جبرئيلم خبر داد كه چون آب مرد پيش افتد از آب زن فرزند بوى گرايد ، و چون آب زن بر آب مرد ، گرايد بزن .
104 - و از ابن عباس در قول خدا تعالى
وَ لَقَدْ خَلَقْناكُمْ ثُمَّ صَوَّرْناكُمْ
11 - الاعراف فرمود : در پشت آدم آفريده شدند و در ارحام صورت بندى شدند .
105 - در روايت ديگر از او ، در اصلاب مردان آفريده شدند وانگه در ارحام زنان صورتگرى شدند .
106 - و در روايت ديگر از او قول خدا « خلقناكم » آدم است و « صورناكم »