تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 329

مساهمون:

ص٣٢٩
پريان كه كودكان را آزار كنند چون ام صبيان ، طارق شب گرد است كه بايد در را بكوبد و آنگه در هر بدى به كار رفته در شب باشد يا روز ، علم بعجائب آفريده‌ها سبب ترس است چون سبب علم بعظمت خداست و وفور نعمت او و تقصير مكلف در اداء شكرش چنانچه خدا فرموده : « همانا بترسند از بنده‌هاش دانشمندان . » و فرموده « و آنان كه از ترس پروردگارشان نگرانند » گويم : به زودى شرح كامل اين فقره‌هاى دعا آنجا كه همه دعا ذكر شود در جاى خود بيايد ان شاء اللَّه . 83 - در تفسير على بن ابراهيم ( 357 ) « آفريده آدمى را از نطفه و بناگاه ستيزه‌جوئى بود آشكار 5 - النحل ) او را از يك قطره آب بد بو آفريد و ستيزه‌گرى سخنور و شيوا شد . 84 - و از همان ( 553 ) « آيا نبيند آدمى كه او را از نطفه آفريديم و ناگاه ستيزه‌گرى آشكار شد 77 - يس » يعنى گويا ، دانا ، شيوا . 85 - و از همان ( 87 ) « و او است كه آفريد شما را در ارحام هرطور ميخواهد ) يعنى پسر ، دختر ، سياه ، سفيد و سرخ تن درست و بيمار . 86 - و از همان ( 695 ) « و آنگه ببريم رگ وتينش را 47 - الحاقه ) فرمود : رگى در پشت كه فرزند او باشد . 87 - و از همان ( 655 ) « چون كه جنين بوديد در شكم مادرهاتان 230 - النجم » پا برجا بوديد . قول او « از نطفه‌اى كه ريخته شود » فرمود : نطفه خون گردد ، و در آغاز هم خون بوده كه نطفه شده ، و جاى آن رگى است در مغز بنام وريد و به فقره‌هاى پشت گذر كند تا به دو رگ اطراف ناف رسد و سفيد گردد ، و اما نطفه زن از سينه‌اش بيرون آيد . 88 - تفسير ( 706 )
لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً
10 - الدهر نه در علم بود و نه در ذكر . 89 - و در حديث ديگر ، در علم بود و در ذكر نبود « نبتليه » او را