تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 323

مساهمون:

ص٣٢٣
آدمى را از جوهر كشيده گل سپس او را نهاديم در جايگاه استوار ، پس نطفه ديه دارد « سپس نطفه را علقه ساختيم » علقه هم ديه دارد ، « و ساختيم علقه را مضغه » ، در آن هم ديه است ، « مضغه را استخوان كرديم » در آن هم ديه است پوشيديم باستخوانها گوشت ، در آن هم ديه ديگريست « سپس او را خلق ديگر ساختيم ، در آن هم ديهء ديگريست ، و اين آخر آفريده است . 65 - در قصص راوندى : بسندى از شهر بن حوشب كه چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بمدينه آمد ، گروهى از يهود نزدش آمدند و مسائلى پرسيدند و در آنها گفتند : چگونه فرزند بمادر ماند با اينكه نطفه از مرد است ، فرمود : شما را به خدا ميدانيد كه نطفه مرد سپيد و غليظ است ، و نطفه زن رقيق و سرخ ، هر كدام به ديگرى غالب شود ، مانندى را ببرد ، گفتند : بار خدايا آرى - الخبر - . 66 - و از همان : بسندى از امام رضا عليه السّلام كه پادشاه بدانيال گفت : ميخواهم فرزندى چون تو داشته باشم ، فرمود : مرا در دلت چه جايگاهى است ؟ گفت : بلند و بزرگ ، دانيال فرمود : در جماعت نيت مرا داشته باش ، فرمود : پادشاه چنين كرد و فرزندى برايش آمد مانندترين مردم بدانيال . بيان : اطباء هم گفتند : تخيل هنگام جماع در تصوير جنين اثر دارد ، ابن سينا در قانون گفته : جمعى دانشمندان گفتند رواست كه از اسباب شباهت همان تخيل حال بسته شدن نطفه باشد و قصد مرد يا زن و تمثل صورت آدمى اثر كند - پايان - يكى گفته كه مردى هنگام جماع به ياد مارى افتاد و او را فرزندى آمد كه سرش چون آدمى بود و تنش چون مار . 67 - در قرب الاسناد : بسندى كه مردى نزد على عليه السّلام آمد و گفت : زنم تازه جوانى است و دوشيزه و نه ماهه آبستن است ، و بدگمانى ندارم و من خود پير كهنسالم و او را ندريدم و به حال خود است ، فرمود : تو را به خدا بر فرجش منى ريختى ؟ گفت : آرى ، فرمود : هر فرجى دو سوراخ دارد ، از يكى منى مرد بدرون رود و از ديگرى بول بيرون آيد و دهانه رحم زير همان سوراخ است كه منى