نطفه از او روان شود نه جز آن ، و از اينجا است كه ميّت را بايد غسلى چون غسل جنابت داد .
بيان : فرشتهها دواند و جمع در اؤلئك مجاز است يا دو نوعند و هر زنى دو تا دارد .
23 - در محاسن : بسندى از امام ششم عليه السّلام كه خدا تبارك و تعالى در قرآن ميفرمايد : « البته آدمى را در كبد آفريديم ، 3 - البلد » يعنى واداشته در شكم مادر رو به روى مادر ، خوراكش از خوراك مادر است و نوشابهاش از نوشابه مادر و بنفس او نفس كشد ، و پيمانى كه خدا از او گرفته ميان دو چشم او است ، و چون زادنش نزديك گردد فرشتهاى آيد بنام زاجر و او را نهيبى زند و وارو گردد و سرش سرازير شود تا خدا كار زايش را بزن و نوزاد آسان كند ، و اين جريان براى همه مردم است مگر آنكه سركش باشد و چون او را نهيب زند بهراسد و وارو گردد و به زمين افتد و از نهيب آن فرشته گريانست و پيمان را فراموش كرده .
گويم : تمامش با شرحش در باب جوامع احوال دواب و انعام است .
24 - عياشى : از عبد الملك بن اعين كه : چون مردى زنا كند ، شيطان هم آلتش را با او فرو كند و دو نطفه در آميزند و خدا از هر دو آفريند و شرك شيطان باشد .
25 - و از همان : كه محمّد بن مسلم گفت پرسيدم از امام ششم عليه السّلام از شرك شيطان كه خدا فرمايد « و شريكشان شود در مال و فرزند ، 65 - اسرى » فرمود : هر مال حرامى شريكى است با شيطان ، و فرمود : با مرد باشد هنگام جماع و فرزند از نطفه او و مرد باشد در صورتى كه بوجه حرام باشد .
26 - از علل محمّد بن على بن ابراهيم ، علت اينكه آدم پس از چهل سال گوشت و خون شد اينست كه در رحم و شكم نبود ، و آشكار هم بود و پس از 40 سال گوشت و خون شد .
27 - در مناقب ( ج 1 ص 200 ) از سلام بن مستنير كه در خبرى طولانى از ابى جعفر عليه السّلام آفرينش نوزاد را در شكم مادر ذكر كرده گفته : خدا فرشتهاى بنام
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 307
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٧