13 - در كافى ( ج 3 ص 163 ) : بسندى از امام پنجم عليه السّلام كه خدا عزّ و جلّ آفرينندهها آفريده و چون خواهد كسى آفريند به آنها فرمايد از آن خاك كه در كتابش فرموده « از آنتان آفريديم و در آنتان باز گردانيم و از آنتان بار ديگر برآريم ، 57 - طه » برگيرند ، و نطفه با آن خاك خمير شود كه از آن آفريده بايد ، پس از آنكه چهل شب در رحم بماند ، و چون چهار ماهش تمام شود گويند پروردگارا چه خلق كنيم و آنها را هر چه خواهد از پسر يا دختر سفيد يا سياه فرمايد ، و چون از تن درآيد آن نطفه خودش از تن برآيد هر كه باشد خردسال يا سالمند پسر يا دختر ، و از اين رو مرده را غسل جنابت دهند .
بيان : آفريدگاران يعنى از فرشتهها و خالقيت آنها بمعنى اندازهگيريست نه هستى بخشى ، و ظاهرش اينست كه همان منى اول از دهان يا چشم بدرايد ، و بسا خدا تا عمر دارد و زنده است جزئى از آن را در او نگهدارد و بسا كه مقصود مانند آن باشد و علت غسل يكى است .
14 - در كافى ( ج 3 ص 203 ) : بسندى از حارث بن مغيره كه شنيدم امام ششم عليه السّلام ميفرمود : كه چون نطفه در رحم افتد خدا عزّ و جلّ فرشتهاى فرستد تا از آن خاك كه در آن دفن شود برگيرد و بدان نطفه آميزد و پيوسته دلش بدان جا گرايد تا در آن به خاك رود .
15 - در علل ( ج 1 ص 1 ) : بسندى كه بالا رفته تا گفته : يك يهودى نزد على عليه السّلام آمد و چند مسأله پرسيد و در ضمن آنها بود كه بگو مانندى فرزند بعموها و دائيها را و از كدام دو نطفه مو و گوشت و استخوان و پى برايند ؟ فرمود : اما مانندى فرزند بعموها و دائيها اينست كه اگر نطفه مرد زودتر برحم رسيد فرزند مانند عموها شود ، و از نطفه مرد استخوان و پى است و اگر نطفه زن پيش افتاد در رحم فرزند مانند دائيها شود و از نطفه زن است مو ، پوست ، گوشت ، زيرا اينها زرد و ناز كند - الخبر .
16 - و در همان ( ج 1 ص 88 ) : بسندى از ابى بصير كه پرسيدم از امام ششم عليه السّلام
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 304
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٤