تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 202

مساهمون:

ص٢٠٢
هوذه و هونه را . 76 - در كتاب جعفر بن محمّد بن شريح گفته : يك روز رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم اسبها را سان ديد در نزد عيينة بن حصين بن حذيفه بدر ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم به او گفت : من اسب‌شناس‌ترم از تو ، عيينة گفت من مردشناسترم از تو . پيغمبر فرمود : چطور ؟ گفت : بهتر مردان آنانند كه تيغ بر دوش نهند و نيزه‌ها بر شانه اسبهاشان از مردم نجد ، پيغمبر فرمود : دروغ گفتى بهترين مردان مردم يمن باشند ، ايمان يمانى است و منم يمانيم و بيشتر تيره‌اى كه روز قيامت ببهشت روند مذحج باشند حضرموت به از حرث بن معاويه تيره‌اى از كنده باشند . اگر لحيان نابود شوند باكى ندارم ، خدا چهار پادشاه را كه جمد ، مخوسا . مشرح و أبضعه‌اند لعنت كند و خواهرشان عمرّده را . بيان : در نهايه گفته : در حديث است كه ايمان يمانى است چون از مكه آغاز شد و مكه از تهامه است و تهامه از زمين يمن است و از اين رو گفتند : كعبه يمانيه است ، و گفتند : اين را به حساب انصار فرموده چون يمانى باشند و ايمان و مؤمنان را يارى كردند و جا دادند و ايمان بدانها وابسته شد . در شرح سنت گفته اين ستايش از مردم يمن براى آن بود كه زود ايمان پذيرفتند و در آن پايدار ماندند . قوله « لولا الهجرة » شايد مقصود اينست كه اگر هجرت نكرده بودم در مكه بودم كه از يمن است ، يا مقصود اينست كه اگر مدينه دار هجرت نشده بود بيمن ميرفتم و وطن ميساختم يا مقصود اينست كه اگر هجرت اشرف نبود خود را انصار ميشمردم ( فدادين ) آنها كه دنبال رمه‌هاى خود جنجال كنند يا شتر بسيار دارند و گفته‌اند شتربانان و گاوداران و خررانان و شبانها باشند . اصحاب و بر ، بيابان نشينها باشند كه از مو چادر سازند و شايد مقصود اين دو قبيله‌اند كه در شرق مدينه جا دارند در شرح سنة بسندى آورده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم با دست اشاره بيمن كرد و فرمود : ايمان يمانى است آنجا جز اينكه