سخت دلى و جفا در فدادين است دنبال شتران آنجا كه دو شاخ شيطانست در ربيعه و مضر .
و بسندش از ابن عمر كه ديدم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بخاور اشارت كرد و ميفرمود :
راستى فتنه آنجا است راستى فتنه آنجا هست از آنجا كه شاخ شيطان بر آيد نووى گفته دو شاخ شيطان سوى مشرق است يعنى دو گمراهكننده يا دو پيروان كافر او در مشرقند و در آن تسلط دارد و ان در زمان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بوده و هم چون كه دجال از مشرق خروج كند و آن در اين ميانه منشأ آشوبهاى بزرگ است و انگيزه گاه تركان سركش - پايان - و دور نيست در اين خبر هم قرن الشيطان بوده و تصحيف شده . . .
جوهرى گفته : مخوس چون منبر و مشرح و جمد و ابضعه پسران معدى كرب چهار شاه بودند كه رسول خدا بهمراه خواهرشان عمرده آنها را لعن كرد با اشعث بحضور پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم آمدند و مسلمان شدند و سپس مرتد شدند و در جنك نجير كشته شدند و نوحهگرشان گفت « يا عين بكى للملوك الاربعه » .
گويم : اخبار بسيارى در نكوهش بصره در كتب فتن گذشت ، و اخبارى در ستايش كوفه ، غرى كربلاء طوس مكه و مدينه در كتاب مزار بيايد و در كتاب حج كه براى حذر از تكرار در اينجا نياورديم .
77 - در اكمال الدين : بسندى از أبو القاسم بصرى كه براى ابن طولون گنج بسيارى در مصر كشف شد كه كسى را روزى نشده بود پيش از وى و او را بخراب كردن دو هرم تشويق كردند ولى مشاوران و اطرافيان و رازدارانش به او اشاره كردند كه بويرانى اهرام نپردازد كه كسى بدان دست نزده است و عمرش دراز شده باشد .
و او بدان اصرار ورزيد و هزار كارگر گماشت تا در آنها را بجويند و يك سال گرد آن كار كردند تا خسته شدند و چون آهنك برگشت كردند و نوميد شدند سردابى يافتند و گمان كردند همان دريست كه دنبالش بودند و چون بپايانش رسيدند
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 203
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠٣