اخروى نيرومندتر باشد بطورى كه مانع از كارهاى نشناخته و آثار شگفتبار نباشد و بتواند امورى كه در دنيا از او نهان بوده مشاهده كند و توانا باشد بر آفريدن صورتهاى شگفت و ناشناس زيبا يا زشت بتناسب اوصاف و اخلاقى كه دارد - پايان .
و چون در سخن او بينديشى ميفهمى با همه سرپوشى كه روى عقيده خود نهاده باز هم خود را لو داده .
و برخى پزشكان ديرين در بيان تشريح اعضاء و فوائد آنها از جالينوس چنين نقل كرده كه موى ابروان و مژگان نه از اندازه لازم كوتاهترين و نه بلندتر و براى آنها اندازه ثابتى است كه درازتر از آن نشوند و اما موى سر و ريش بسيار دراز شوند ، و سببش اينست كه موى سر و ريش دو سود دارند يكى پوشاندن بشرهء زير آنها و ديگرى بيرون كشيدن مواد زائده از درون تن ، و پوشش و پرده بودنشان از چند راه است و نسبت بسن و اوضاع و احوال و جاى زندگى و زمان آن فرق مىكند ، زيرا نياز يك مرد كامل به موى بلند مانند نياز يك كودك خردسال نيست و نه مانند نياز يك پير شكسته و نه يك زن .
و همچنين نياز بدان در تابستان و زمستان برابر نيست و نه در سرزمينهاى گرم و سرد ، و نياز كسى كه چشمش درد كند و سرش درد كند بدان چون نياز يك تندرست نيست ، از اين رو ما بايد درازى مو را در هر وقتى به اندازه مناسب آن بسازيم ، و اما دو ابرو و مژه اگر فزون يا كاسته شوند سودشان تباه شود ، زيرا سود مژه اينست كه مانند ديوارى برابر ديده باشد تا چيزى خرد در آن نيفتد هنگامى كه باز است .
و موى دو ابرو سدّند در برابر آب و عرقى كه از سر بديدهها سرازير شوند ، و اگر از درازيش كاسته شود يا از شمارش كم گردد بسود مورد نياز آن زيان رسد ، زيرا مژگان كوتاه مانع افتادن خردهها در ديده نگردد و ابروان كم و كوتاه مانع از رسيدن آب و عرق بچشمها نشوند ، و اگر بلندتر از اندازه شوند ديگر بارو نباشند بلكه مژگانها روى ديده افتند و مانع ديد شوند و ابروها هم روى ديده سرازير شوند و وسيله رسيدن آب و عرق بدان شوند نه مانع آن گردند با اينكه جلو حدقه چشم بايد
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 164
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٤