باد و آوازش ، و ويران شدن ساختمانها و فرو افتادنشان و سوختن آتش و شرارهاش ، و بنك صاعقهها و تابش برق ، غرش رعد و پرش پرندهها در هوا و نغمههاى آنها همه طاعت خالق و سجده و تسبيح و تنزيه او است سبحانه .
يك عارف گفته : خدا خلق را آفريد تا او را يگانه شمارند ، و بتسبيح و ستايش آنها را گويا كرد و بسجدهاش آنها را واداشت و فرمود : آيا ندانى كه براى خدا تسبيح گويند هر آنچه در آسمانها و زمينند و پرندهها در صف ، هر كدام نماز و تسبيح خود را دانند ، 41 - النور » .
و نيز فرمود : آيا ندانى كه براى خدا سجده كند آنچه و هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است و خورشيد و ماه - الآية - 18 - الحج » و در اين دو آيه خطاب به پيغمبر خود كرده و او را گواه گرفته كه آن را ديده و فرموده : آيا نه بينى ، و نفرمود :
آيا شما نه بينيد ، چون كه ما نديديم ، و آن براى ما ايمانست و براى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عيان ، كه او را گواه سجده هر چيز گرفته و گواه تواضع آن براى خدا ، و هر كه گواه آن باشد و آن را ديده باشد در اين خطاب داخل است ، و اين تسبيح فطرى و سجود ذاتى است در برابر تجلى خداوند عز و جل براى آنها كه او را دوست داشتند و بستايش او وادار شدند نه بر حسب تكليف بلكه باقتضاء ذاتى ، و اين عبادتى است ذاتى كه خدا آنها را بدان واداشت به حكم سزاوارى خود .
اينكه فرمود : « گريه آسمان سرخى آنست » يعنى سرخى خارج از عادت كه نشانه خشم خدا تعالى است و گويا بر كسى كه سزاوار آنست گريد يا بر كسى كه براى او مردم سزاوار خشمند چنانچه پس از شهادت حسين عليه السّلام واقع شد ، و اينكه فرمود :
« جنبش او بىباد » يعنى هنگام زمين لرزه يا نمو كردن ، و پس از آن تاكيد آن مىشود .
8 - در تفسير على بن ابراهيم : بروايتى از امام پنجم عليه السّلام در تفسير « و رويانديم در آن از هر چيز سنجيده » فرمود : خدا تبارك و تعالى روياند در كوهها ، طلا ، نقره ، گوهر ، روى ، مس ، آهن ، قلع ، سرمه ، زرنيخ و مانند آنها كه فروخته نشوند جز بسنجش و كشيدن با ترازو ( 250 )
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 153
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٣