ميپاشيد و از مقاومت ياران پيغمبر درماندند ، راوى حديث سعيد بن جبير است از ابن عباس .
29 - در در منثور ( ج 1 ص 164 ) : از ابىّ بن كعب كه هر چه در قرآن بلفظ رياح است رحمت است و هر چه بلفظ ريح است عذاب است .
30 - از ابن عباس كه آب و باد دو تا از لشكرهاى خدايند ، باد لشكر بزرگتر خدا است . ( . . . ) 31 - و از ابن عباس و ابن عمر ، گفتند باد هشت است ، 4 - رحمت و ( ) 4 - عذاب ( بشرح شماره 22 ) جز اينكه ابن عباس بجاى ذاريات ، رخاء آورده .
22 - و در روايت ديگر بادها هفت باشند ، صبا ، دبور ، جنوب ، شمال ، حزوق . نكباء ، باد راستا ، صباء از مشرق آيد و دبور از مغرب ، جنوب از چپ قبله و شمال از راست قبله ، و اما نكباء ميان صباء و جنوب است و حزوق ميان شمال و دبور ، باد راستا نفسهاى مردم است ( 600 ص 161 ) .
33 - و از حسن است كه بادها را بر خانه كعبه نهادند ، چون خواهى آن را بدانى پشت به خانه كعبه بده كه باد شمال از شمالت آيد ، از پهلوى حجر و جنوب از سمت راستت از پهلوى حجر الاسود ، و صبا از برابرت كه رو به خانه كعبه است ، و دبور از پشت كعبه .
34 - و از حسن بن على جعفى ( . . . ) : گفت از اسرائيل بن يونس پرسيدم نام باد از چه گرفته شده ؟ گفت : از قبله ، شمالش شمال آنست ، جنوبش جنوب آن ، صبا از پيش روى آن آيد و دبور از پس آن .
35 - از ابن عباس گفت : شمال ميان جدى و مطلع خورشيد است و جنوب ميان مطلع خورشيد و سهيل ، صبا ميان مغرب خورشيد تا جدى ، و دبور ميان مغرب آن تا سهيل .
36 - از كعب است كه اگر باد سه روز از مردم بند آيد البته آنچه ميان آسمان
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 15
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥