ميكردند ، و خدا بيان كرده كسى كه از درخت تر بسائيدن آتش بر آرد تواند كه مرده را زنده كند ، عرب گويد : در هر درختى آتش است و مرخ و عفار را نمايش كلبى گفته از هر درختى آتش فروزد جز عنّاب .
2 - « آيا ديديد آتشى كه افروزند » يعنى با سائيدن آن را شعلهور كنيد از درخت « آيا شما درختش را آفريديد كه آتشزاست يا ما آفريدگاريم » هيچ كس نيست كه گويد من آن درخت را آفريدم جز خدا تعالى ، عرب بازند و زنده آتش فروزد و آن چوبى است كه بهم سايند و آتش دهد « ما آن را ياد آورى نمودهايم » براى آتش بزرگ دوزخ كه هر كه آن را بيند از دوزخ به خدا پناه برد ، و گفتهاند يادآورى براى قدرت خدا بر معاد .
« و بهره براى مسافران » آواره و بينوايان همه كه جمعى از آنها در تاريكى آن را چراغ سازند ، و در سرما خود را با آن گرم كنند و در پخت خوراك و نان به كار زنند پس متاع توانگر هم هست ( پايان ) .
رازى در ( ج 8 ص 93 ) تفسيرش گفته : در درخت آتش چند وجه است .
1 - درختى است كه از آن آتش افروز گيرند بنام زند و زنده .
2 - هر درختى كه ميسوزد و هيزم شود ، زيرا اگر نبود افروختن آتش آسان نبود ، زيرا آتش بهر چيزى چون مانند هيزم در نگيرد .
3 - بن آتش است و شعلههاى منتشر از آن كه مانند درخت است و اگر تيره تيره نميشد براى پخت اشياء خوب نبود بيضاوى در ( ج 2 ص 493 ) تفسيرش گفته « ما آن را ياد آورى ساختيم » يعنى وسيله بينائى در امر بعثت يا در تاريكى يا نمونهايست از آتش دوزخ « و متاع است براى مقوين » يعنى آوارهها و گرسنهها .
جوهرى گفته : ضرب المثل است كه « في كل شجر نار و استمجد الفرخ و العفار » يعنى اين دو درخت آتش بيشتر دارند كه زود آتش زايند مانند كسى كه از بزرگوارى پر ببخشد ، عفار زند بالا است و مرخ زند زيرين .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 279
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٧٩