و از آنست : اندازه كرد آنچه آفريد و استوار كرد تقديرش را ، و تدبيرش كرد بنازك بينى ، و آن را بسوئى كه بايدش برد و از مرز مقام خود تجاوز نكرد ، و از رسيدن به هدف خود كوتاه نيامد ، و در برابر فرمان او نايستاد ، و چگونه ؟ با اينكه همه چيز از خواست او بر آمده ، آنكه آفريننده هر جور چيزيست بىنياز از انديشهاى كه بدان كشاند و به طبعى كه بدان پابند باشد ، و نه آزمايشى كه پديدههائى روزگار را به او نمايد و نه بهمكارى كه بر آفرينش ابتكارى امور شگفتآور به او كمك دهد پس خلقش كامل شدند و سر بفرمانش نهادند و دعوتش را پذيرفتند و به اندازه درنگ كند كار و يا مهلت خواهى تنبل در برابرش ايستادگى نكردند و كژى همه چيز را راست كرد و حدودش را به راه آورد و ميان اضدادش به نيروى خود الفت داد همگانش را بهم پيوست و اجناس جدا جدا در حدود و اندازه و غريزه و شكل پراكند ، با ديدهاى مخلوقاتى كه ساخت آنها را استوار كرد ، و چنانچه خواست نقشه بست آنها را آفريد و از آنست در صفت آسمان : و بىآويزه گشودههاى فواصل آنها را يك نواخت ساخت و تركشهاى گشودگى آنها را بهم پيوست و ميان آنها و همگنانشان شكاف انداخت و براى آنها كه به فرمانش فرود آيند رامشان نمود ، و براى آنها كه كردار بندههايش را بالا برند ناهموارى فراز گرفتن را هموار كرد و آنها را فرياد زد و دور بودند و حلقههاى گرهبند آنها را پيوست و پس از آنكه بسته بودند درهاى خموش آنها را گشود و ديدهبانى از اختران سوزان بر سوراخهاى آنها گماشت و آنها را نگهداشت تا در شكافهاى هوا نلرزند و فرمود تا گوش بفرمان او باشند خورشيد آنها را نشانى بيناى روز ساخت و ماهشان را نشانه زدوده شب و اين دو را در منازل دائره خود روان كرد و در هر پايه از گردش آنها سرشان را اندازه گرفت تا بدانها شب و روز را از هم ممتاز كند و شماره سالها و حساب كارها به اندازه دانسته شود .
سپس چرخ آنها را در جوّشان آويخت و رخشندههاى نهان و چراغهاى اختران آنها را بدان آويخت و دزدهشنوهاى شياطين را به ستارههاى سوزانشان
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 87
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٨٧