تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨
به تير زد ، و بر پايه رام بودن تسخير آنها روانشان ساخت كه ثابت آنها بر جا ماند و سياره‌هاشان گردش كرد ، و فرود و صعود و نحس و سعدشان مقرر شد . از آنست در وصف فرشته‌ها : سپس خدا براى سكونت در آسمانهايش و آباد كردن صحنه والاى ملكوتش خلقى بديع از فرشته‌ها آفريد و گشاده‌هاى دره‌هاى آنها را بدانها پر كرد و فضاى آنها را بدانها آگند در ميان گشاده‌هاى فضاى آسمانى جنجالى است از تسبيح گويان در حظيره‌هاى قدس و پرده‌هاى حجب و سرادقات مجد و در ما وراء آن آوازهاى پر لرزشى است كه گوشها را كر مىكند ، و جلوه‌هاى نورى كه ديده‌ها را خيره سازند و در مرز خود رانده بمانند ، آفريد فرشته‌ها را با پيكره‌هائى مختلف و اندازه‌هائى متفاوت همه پرها دارند و تسبيح خوان جلال عزت اويند به خود نبندند آنچه در خلق او هويداست از صنع وى و مدعى نشوند كه شريك اويند در آفرينش بلكه بنده‌هائى باشند ارجمند و در گفتار او پيشى نگيرند و به فرمان او كار كنند . و خدا آنها را در آنجا امانت دار وحى خود ساخته بوسيله آنها سپرده‌هاى امر و نهيش را به پيمبران خود فرستد و آنها را از بدگمانى و اشتباه مصون نموده و هيچ كدام به راه كژ ميل نكنند و با بهره‌هاى كمك آنها را امداد كرده و دلشان را متواضع ساخته و آرامش داده و ابواب هموارى براى تمجيدش به روى آنها گشوده و دلائل روشنى بر يگانه بودنش برابر آنها افراشته بار گناه بر دوش ندارند و از گذشت شب و روز دچار مرگ نشوند شك در ايمانشان رخنه نكند و به بدگمانى در يقين خود دچار نشوند ميان آنها دشمنى نباشد در شناخت خدا و از درك بزرگى او دچار سرگردانى نشوند وسوسه و ترديد در فكر آنها رخنه نكند . برخى از آنان چون ابرهاى توده باشند و در بزرگى چون كوههاى سر برافراشته و بمانند تاريكهاى مبهم و درهم برخى باشند كه گامشان در تخوم زمين فرو شده و قد در قضا افراشته‌اند بمانند پرچمهاى سپيد كه نشيب آنها بادهاى وزنده است و آنها را در مرزهاى محدودى نگه مىدارد و به كار پرستش همه وقت خود را مىگذرانند و