تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 69

مساهمون:

ص٦٩
اجزايش را از هم پاشيد و دفاع و امتناع نتوانست ، و آتش به خود باليد و گفت من بآهن كه بر كوه چيره شده بود چيره شدم و چه كسى بر من چيره شود ؟ خدا عز و جل آب را آفريد و آتش را خاموش كرد و دفاعى و امتناعى نتوانست و آب به خود باليد و گفت من به آتش كه بر آهن چيره بود چيره شدم چه كسى بر من چيره شود ؟ پس خدا عز و جل با درا آفريد و آن را خشكانيد و گفت من بر آبى كه بر آتش چيره بود چيره شدم چه كسى بر من چيره شود ، و خدا انسان را آفريد و او بساختمان بادها را از مجارى خودشان گردانيد . و آدمى هم به خود باليد و گفت من بر باد كه بر آب چيره بود چيره شدم چه كسى بر من چيره شود ؟ و خدا عز و جل ملك الموت را آفريد و آدمى را ميرانيد و ملك الموت به خود باليد و گفت من بر آدمى كه بر باد چيره بود چيره شدم چه كسى بر من چيره شود ؟ و خدا عز و جل فرمود : منم پر قهر و پر غلبه و پر بخشش ، بر تو و بر هر چيزى چيره گردم و اينست گفته او ( 6 - الحديد ) بسوى او بر گردد هر كار . 74 - در عياشى از امام ششم عليه السّلام فرمود : خدا آسمانها و زمين را در شش روز آفريد ، پس از سال شش روز كاسته شد . بيان : شايد منظور اينست كه مقتضاى حال اينست كه ماهها همه برابر باشند و همه سى روز باشند ، و خدا شش روز از همه ماه‌هاى سال كم كرد و حركت ماه را چنان ساخت كه سال قمرى 354 روز شد ، و از اين رو در عرف شرع و عرف عرب سال به 360 روز اطلاق شود با اينكه نه موافق حركت خورشيد است و نه حركت ماه و خدا ميداند . 75 - در عياشى از جابر از امام پنجم عليه السّلام فرمود : راستى خدا جل ذكره و تقدست اسماؤه آفريد زمين را پيش از آسمان سپس بر عرش استوار شد براى تدبير كارها . و از همان - از محمّد بن مسلم از امام پنجم فرمود : خدا تبارك و تعالى چنانست كه خود را ستوده ، و عرشش بر آب بوده و آب بر هوا ، و هوا جريانى نداشت . 76 - و از همان از محمّد بن عمران عجلى ، گفت : گفتم به امام ششم عليه السّلام : در جاى