خطبه طولانى ) .
119 - در كافى ( ج 1 ص 11 ) بسندش از محمّد بن مسلم از امام ششم عليه السّلام ، فرمود مشيت پديد شده است .
بيان : چون مشيت پديد شده است و همه چيز بمشيت هست شده بايد به پديد شدن اولى باشند .
120 - المتهجد : در دعاى روز يك شنبه : توئى خداى زنده ، نخست موجود پيش از همه چيز ، و بوجود آورنده آنها بنيروى خود و دانا بآيندهء برآوردشان كه چگونه بود ، توئى كه عرشت را در هوا افراشتى كه جايگاهت بلند است ، و ديدهها را از نورش خيره كردى ، و ببزرگى ملك خود از ديدهها در پردهاى ، و در فراز عرشت بقهر و پادشاهى يگانهاى ، سپس آسمانها را بانجام فرمانت خواندى ، دعوت تو را با زبونى پذيرفتند ، و از ترس تو بىستون بر جاى ماندند ، و آنها را زيور بينندهها ساختى ، و بندههاى تسبيح گو را در آنها جا دادى ، و زمينها را گشودى تا بستر آنچه باشند كه در آنها است و با كوهها آنها را لنگر دادى و ميخكوب كردى ، و بن آنها در خاك فرو شد و گنگرههايشان در هوا برآمدند ، و زمين بر لنگرهاى بلند استوار شد ، و آن را بگياه آراستى ، و با زندهها و مردههايش آكندى ( تا آخر دعا ) .
121 - و در دعاى شب دوشنبه : فراز گرفتى بعرش خود بر جهانيان ، و آباد كردى آسمانهايت را بفرشتههاى مقرب ، و آموختى تسبيح خود را به اولين و آخرين و دنيا و ديگر سراى مهارشان را به تو دادند ، و نگهداشتى آسمانها و زمين را با كليدهاشان ، و با هر كه از بالاى آن بود بفرمانت گردن نهادند ، و از ترس بار امانت را نكشيدند ، و بكلمات تو در قرارگاه خود آرميدند ، و جا كردند دو دريا در جاى خود ، و شب و روز بدنبال هم آمدند چنانچه فرمانشان دادى ، و هر چيز آنها را آمار گرفتى ؛ و بدانش خود آنها را فرا دارى ، آفريننده خلق و برگزيده كن آن ، و غالب و برآرنده و آفريننده و پراكندهساز آن ، تو بودى تنها بىشريك يكتا معبود ، عرشت
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 118
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٨