خورشيد ؛ خدا را تسبيح و تقديس و سپاس ميكرديم و او را چنانچه شايد ميپرستيديم .
سپس براى خدا باديد آمد كه مكانى را آفريند و آن را آفريد ، و بر آن مكان نگاشت ( لا إله الا اللَّه ، محمّد رسول اللَّه ، على امير المؤمنين و وصى او است كه به دو كمكش دادم و ياريش كردم ، سپس خدا عرش را آفريد و بر پردههاى عرش همان را نوشت ، سپس آسمانها را آفريد و بر كنارههايش مانند آن را نوشت ، سپس بهشت و دوزخ را آفريد ، و بر آنها مانند آن را نوشت ، سپس فرشتهها را آفريد و در آسمان جا داد ، سپس هوا را آفريد و بر آن هم مانند آن را نوشت ، سپس پريان را آفريد و در هوا جا داد ، سپس زمين را آفريد و بر كنارهايش مانند آن را نوشت ، اى جابر بدان بود كه آسمانها بىستون بر پا ماندند و زمين بر جا ماند ، سپس خدا آدم را از روى زمين آفريد ، سپس حديث درازى كشانده - تا گفته - ما نخست آفريده خدائيم ، و نخست آفريده كه خدا را پرستيد و تسبيح گفت ، ما سبب خلق هستيم و سبب تسبيح و عبادت از فرشتهها و آدميان ( تمام الخبر ) ، 113 - و بسندش از مفضل كه پرسيد از امام صادق عليه السّلام شما چه بوديد پيش از آنكه آسمانها و زمين آفريده شوند ؟ فرمود : نورها در گرد عرش خدا را تسبيح و تقديس ميكرديم تا خداى سبحان فرشتهها را آفريد ( الخبر ) 114 - و از احمد بن حنبل از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه فرمود : من و على نورى بوديم برابر خدا پيش از آنكه بيافريند عرش را به چهارده هزار سال .
115 - و بسندش از امير المؤمنين عليه السّلام كه نور محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را چهارده هزار سال پيش از مخلوقات آفريد و با او دوازده حجاب آفريد .
116 - بسندش از جابر بن عبد اللَّه گويد : برسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گفتم نخست چيزى كه خدا تعالى آفريد چه بود ؟ فرمود : نور پيغمبر تو اى جابر ، او را آفريد سپس از او هر خوبى را آفريد ( تا آخر خبر طولانى ) .
117 - و از جابر كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : نخست چيزى كه خدا آفريد نور من بود ، و نور على را از آن برگشود ، سپس آفريد عرش و لوح و خورشيد و روشنى
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٦