نمونههائى از نور بوديم گرد عرش و خدا را پانزده هزار سال پيش از خلق آدم تسبيح ميگفتيم .
109 - كتاب تاويل الايات بسندى از ابن عباس كه شنيدم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بعلى ميگفت : اى على ، راستى خدا تبارك و تعالى بود و چيزى با او نبود ، پس مرا و تو را با هم آفريد از نور جلالش ، و مادر جلو عرش پروردگار جهانيان بوديم خدا را تسبيح و تقديس و سپاس و سگانهستائى ميكرديم پيش از آنكه آسمان و زمين آفريده شوند ( الخبر ) .
110 - كتاب المقتضب - از سلمان فارسى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : اى سلمان خدا مرا از نور پاكش آفريد مرا خواند و فرمانش بردم ، و از نورم على را آفريد و او را خواند و فرمانش برد ، پس از نور من و على فاطمه را آفريد و او را خواند و فرمانش برد ، پس از من و از على و از فاطمه حسن و حسين را آفريد و آنان را خواند و فرمانش بردند سپس از نور حسين نه امام آفريد و آنها را خواند و فرمانش بردند پيش از اينكه بيافريند آسمانى ساخته و زمينى گسترده ، يا هوا ، يا آب ، يا فرشته ، يا آدمى ، مادر علمش نورها بوديم كه تسبيحش ميگفتيم گوش بفرمانش بوديم ( الخبر ) .
در اختصاص بسندش تا سلمان مانند آن را آورده .
111 - كتاب رياض الجنان از فضل اللَّه فارسى بسندش از انس كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : خدا ما را آفريد آنگه كه نه آسمانى ساخته بود ، و نه زمينى گسترده ، و نه عرشى و نه بهشتى و نه دوزخى ، ما او را تسبيح ميكرديم ( الخبر ) 112 - بسندش تا جابر جعفى از امام پنجم عليه السّلام كه فرمود : اى جابر خدا بود و چيزى جز او نبود ، نه دانسته و نه ندانسته ، آغاز كرد بآفرينش محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و آفرينش ما خاندان بهمراه او از نور عظمتش و ما را سايههاى سبزى در برابر خود واداشت آنجا كه نه آسمانى بود و نه زمينى ، نه مكانى ، نه شب ، نه روز و نه خورشيد و نه ماه ، جدا ميشد نور ما از نور پروردگارمان چون پرتو خورشيد از
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 115
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٥