راه پهن ميان دو كوه است ، جو ، فضاء پهن ميان آسمان و زمين است ، و اين كلام صريح است كه آسمانها بهم نچسبيدهاند ، و فرشتهها جسمند ، و ميان آسمانها از آنها پر است ، و خلاء لازم نشود چنانچه به زودى بفهمى . سبحات را بنور و بهاء و جلال و عظمت تفسير كردهاند و گفتهاند : سبحات چهره زيبائيهاى آنست زيرا چون روى زيبا بينى گوئى : سبحان اللَّه ، و شايد مقصود از آن انواريست كه ديدهها توانائى ديد آن را ندارند و از آن ممنوع ميشوند ، و آنها را حجب مينامند و گفتهاند مقصود اينست كه ديده در آنجا كه نيرويشان تمام مىشود ميمانند چون نيروى آنها پايان پذير است و چون بمرز خود رسيدند ميايستند .
« اولى اجنحة تسبح جلال عزته » اشاره است بقول خدا تعالى « صاحبان پرهائى دو دو و سه سه و چهار چهار 11 - الفاطر » تسبّح در بيشتر نسخهها با تشديد است از تسبيح و آن تنزيه خدا است از نقائص . . . و در برخى نسخهها بىتشديد است بمعنى شنا ميكنند و شايد مقصود از آن سير در طبقههاى آسمانها باشد و بالاى آن ، يا بالا رفتن و پائين آمدن براى اداى پيامها و جز آن يا سيرشان در مراتب قرب خدا به عبادت و تسبيح . . . « جعلهم فيما هنا لك » شايد مخصوص برخى فرشتهها است چنانچه خدا فرموده « خدا برگزيند از فرشتهها پيغام برها ، 75 - الحج » و همين در نسبت به همه كافى است ، و آنچه در آنجا است ، درجههاى فرشتهها يا كارها و مشاغلى است كه بدانها واگذار شده ، و يا مقصود ارباب و ياران آنها است . . .
كمك او بفرشتهها تاييد آنها است باسباب طاعت و تقرب و معارف و الطاف مانع از گناهان . . . گشودن درها براى فرشتهها كنايه است از الهام و آسان كردن وظائف آنها ، زيرا شيطان و نفس اماره بالسوء ندارند و در سرشت آفرينش خود از فرمانبردارى لذت مىبرند چنانچه در حديث آمده : نوشابهشان تسبيح است و خوراكشان تقديس .
نصب چراغ بر سر كوه براى فرشته : عبارت است از آشكارى كامل حقائق در بر آنها چون شك و شبههاى كه بشر دارد آنها ندارند ، و دلائل بسيار در بر دارند
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 101
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٠١