حديث يأجوج و مأجوج
274 -
( 1 ) از ابن عباس كه گويد : از امير المؤمنين ( ع ) پرسيدند از خلق در پاسخ فرمود هزار و دويست در دشت آفريده و هزار و دويست در دريا و آدميزاده هفتاد جنس است و همه فرزندان آدم هستند بجز يأجوج و مأجوج .
شرح -
از مجلسى ره - حديث يأجوج و مأجوج ضعيف است و دلالت دارد كه يأجوج و مأجوج از آدميزادگان نيستند .
و صدوق ره بسند خود از عبد العظيم حسنى از على بن محمد عسكرى ( امام دهم ( ع ) روايت كرده كه همه تركها و صقالبه و يأجوج و مأجوج و اهل چين فرزندان يافث هستند و روايت دراز است و آن را در كتاب بزرگ خود نقل كردهام و اين خبر در نزد من از خبر متن اقوى است و ممكن است اين خبر را حمل كرد باينكه يأجوج و مأجوج از مردم معمولى نيستند و گرچه فرزند آدم باشند .
در طبقات مردم اهل ولايت ائمه
275 -
( 2 ) از ابى بصير كه امام صادق ( ع ) فرمود : ( راستى ) مردم سه طبقهاند يك طبقه از خود ما محسوبند و ما از آنهائيم و طبقه ديگر خود را با انتساب بما بيارايند و طبقه سوم همديگر را بنام ما بخورند و بوسيله تشبث بولايت ما از يك ديگر استفاده مادى برند .
شرح -
از مجلسى « ره » - قوله
« يتزينون بنا »
- يعنى حب و دوستى ما را با آنچه از علوم ما به آنها رسد زيور خود سازند نزد مردم و بوسيله آن تحصيل جاه و مقام كنند و توسل آنان بائمه ( ع ) خالصا لوجه اللَّه نيست .
قوله
« يأكل بعضهم بعضا بنا »
يعنى بوسيله اظهار محبت بماها مال يك ديگر را بخورند يا اينكه با هم ستيزه جويند زيرا غرض آنها توسل به دنيا است .