271 -
( 1 ) از امام صادق ( ع ) فرمود : سه بديست كه در هر كه باشند اميدى بخير او نيست ، هر كه از عيب شرم ندارد و در نهان از خدا نترسد و در پيرى دست باز ندارد .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« بالغيب »
يعنى وقتى كه از نظر مردم نهانست ، يا مقصود اينست كه از آنچه نهانست مانند دوزخ يا از انذار رسولان خدا نترسد و معنى اول روشنتر است زيرا بيشتر مردم ظاهرسازى ميكنند و در نظر ديگران اظهار خداترسى دارند از راه خودنمائى و در خلوت و تنهائى باكى از ارتكاب محرمات ندارند .
قوله
« و يرعو عند الشيب »
جزرى گويد در حديث است كه بدترين مردم كسى است كه قرآن ميخواند و ميداند و از هيچ چيز آن پند نگيرد و خوددار نشود .
272 -
( 2 ) از حجال كه گويد بجميل بن دراج گفتم رسول خدا ( ص ) فرموده است هر گاه شريف قومى نزد شما آمد او را گرامى داريد ؟ گفت : آرى به او گفتم شريف چيست ؟ گفت من از امام صادق ( ع ) معنى آن را پرسيدم ، فرمود شريف كسى است كه دارائى دارد گويد : گفتم حسيب چه كسى است ؟
فرمود : آن كسى كه كارهاى خوب مىكند بوسيله مال خود يا ديگر چيزها ، گفتم كرم چيست ؟ فرمود تقوى است و پرهيزكارى .
273 -
( 3 ) از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : چه بسيار غم زنها سخت است و جدائى با مرگ دور و دراز است و سختتر از اين همه بينوائى و نداريستكه گرفتار بدان تملق و چاپلوسى كند و چيزى هم به او ندهند .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« و ابعد فراق الموت »
يعنى جدائى كه بوسيله مرگ باشد بسيار دور و دراز است زيرا پس از مردن برگشتى ميسر نيست .
من گويم - اين مطابق مثل معروف زبان پارسى است كه گويند - ديدار بقيامت افتاد .