تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 350

مساهمون:

ص٣٥٠
جز آن دعوت كرد سپس با آنها رو بسوى دشمن كرد و هنوز شمشيرى به كار نبرده و نيزه‌اى بدشمن فرو نكرده بودند كه شكست خوردند و گريختند باز خداوند تعالى به او وحى كرد كه قوم خود را براى جنگ با دشمنان بخوان راستى من بشما يارى مىدهم آنها را گرد آورد و برابر دشمن برد و نه شمشيرى به كار زدند و نه نيزه‌اى فرو بردند و گريزان شدند باز هم خداوند به او وحى كرد كه قوم خود را براى نبرد با دشمنان بسيج كن و محققا بشما نصرت عطا كنم از آنها دعوت كرد و در پاسخ گفتند تو بما وعده نصرت و پيروزى دادى و ما پيروزى نديديم پس خداوند به او وحى كرد كه بايد يا تن به جنگ با دشمن بدهند و يا به دوزخ روند . عرضكرد بار پروردگارا جنگ با دشمن نزد من محبوب‌تر است از رفتن به دوزخ و آنها را باز هم دعوت كرد و سيصد و سيزده تن از آنها او را اجابت كردند به شماره قشون بدر و آنها را برابر دشمن برد و در اين بار شمشيرى به كار نزدند و نيزه‌اى فرو نكردند تا خدا عز و جل آنها را پيروز نمود .

شرح -

از مجلسى ره - قوله « لكن رباطنا رباط الدهر » يعنى بر شيعه واجبست كه خود را ملازم پيروى از امام حق نمايند و در برابر مخالفان بانتظار فرج او باشند و هميشه آماده نصرت و يارى او بسر برند . قوله « لا تجزعوا من مرة » يعنى از پيروز نشدن و غلبه دشمن بر ما يك بار دو بار چون واقعه امام حسين و زيد بن على و چون انصراف حكومت از ما ببنى عباس پس از انقراض بنى اميه بىتاب و نوميد نشويد بلكه صبر كنيد زيرا خداوند دوران فرج را مىآورد گرچه پس از مدتى باشد يا مقصود اينست كه از تخلف موعدهاى ظهور كه مربوط ببداء است بىتاب و نوميد مشويد .