509 -
( 1 ) از معلى بن خنيس گويد من نامه عبد السلام بن نعيم و سدير و نامههاى ديگران را نزد امام صادق ( ع ) بردم در هنگامى بود كه حزب سياهپوشان ظهور كرده بودند و هنوز از بنى عباس خبرى نبود ، مضمون نامهها اين بود كه :
ما مقدر و مقرر دانيم كه اين امر خلافت بشما برمىگردد شما خود چه نظرى داريد ؟ - امام همه نامهها را به زمين زد و فرمود اف اف . من براى اينان امام و رهبر نباشم آيا نمىدانند كه همانا بايد سفيانى كشته شود .
شرح -
از مجلسى ره - قوله
« حين ظهرت المسودة »
يعنى ياران ابى مسلم خراسانى زيرا آنها جامه سياه در بر داشتند .
قوله
« ما انا لهؤلاء به امام »
چون شتاب دارند و تسليم به امام خود نيستند و از شيعيان و پيروان او بيرونند .
قوله
« انما يقتل السفيانى »
يعنى نمىدانيد كه امام قائم آل محمد بايد سفيانى را بكشد و يا اينكه از علامات ظهور او قتل سفيانى است و هنوز سفيانى خروج نكرده و كشته نشده و چگونه خروج و جهاد براى ما روا است .
در بيان برخى خصائص آل پيغمبر و برخى احوال پيغمبر ص
510 -
( 2 ) از ابى بصير گويد از امام صادق ( ع ) پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل ( 36 - النور ) در خانههائى كه خدا اجازه داده است برافراشته شوند - فرمود : مقصود از آن خانههاى پيغمبرند ( ص ) .
شرح -
از مجلسى ره - اين حديث دلالت دارد كه مقصود از بيوت بيوت صوريه است و برخى اخبار دلالت دارد كه مقصود بيوت معنويه است چنانچه اين تعبير در ميان عرب و عجم شايع است و اين خبر هم با آن منافات ندارد و من در بحار الانوار شرح مفصل آن را نگاشتم .