پاسخ : « حجّت » يعنى آن كسى كه اگر از او پيروى كنيم ، فرمانبردارش باشيم و او را مقتدا و هدايتگر خويش قرار دهيم ، خداا ز ما مىپذيرد و بيش از اين در روز قيامت ازما باز خواست نمىكند ، پس اگر از امام على پيروى كنيم و به سيرت او بدون تحريف اقتدا نماييم ، نزد خدا از رستگارانيم ، زيرا على نسخهء دقيقى است از قرآن حكيم ، بى هيچ افزونى وكاستى ، او قرآن ناطق و همزاد قرآن است . پيامبر فرمود :
من دو چيز را به جانشينى خود در ميان شما باقى مىگذارم : كتاب خدا عترت و اهل بيتم ؛ و آن دو از هم جدا نمىشوند تا آنكه بر من در حوض وارد شوند .
و فرمود :
على با قرآن است و قرآن با على .
بنابراين پيروى از امام على عليه السلام و اقتدا به سيرت او ، تبعيّت از قرآن و اقتدا به آن است ، در اين صورت اگر على عليه السلام صورت مجسّم ارزشهاى رسالت الهى باشد ، پس « حجّت » است .
و امّا پرسش دوم : در اين صورت چرا به چهارده حجّت نياز داريم ؟
پاسخ آن است كه : ما به اين حجّتها و بخصوص ائمّه نيازمنديم ، زيرا كه زمان در حال تغيير است و اين است حكمت تعدّد ائمّه ، اوضاع و احوال هميشه يكسان نيست ، گاهى اسلام حاكم است ، گاهى كفر و گاهى نفاق .
انسان مسلمان گاهى زندانى است و گاهى شهيد ، گاهى حاكم است و گاهى عالم ، پس صفات انسان و جامعه و زمينههاى اجتماعى و تحوّلات جامعه گوناگون و متفاوتند ، اين از يك سو ، از سوى ديگر خداى سبحان اين دين را آخرين دين قرار داد و پيامبر ما حضرت محمّد صلى الله عليه و آله را آخرين پيامبر ، بعد از او پيامبرى و بعد از كتاب ما كتابى نخواهد آمد ، عمر بشريت نيز ممكن است ميليونها سال به درازا انجامد
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 164
مساهمون: كمال نژاد
ص١٦٤