و ما نمىدانيم كه قيامت كى برپا خواهد شد :
( . . . قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي لَايُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ . . . ) .
( سورهء اعراف ، آيهء 187 )
« بگو علم آن نزد خداوند من است ، كسى بجز او آن ساعت را ظاهر و روشن نتواند كرد . »
بنابراين بشريت در اوضاع و احوال گوناگون ، چه به صورت فردى ، چه اجتماعى ، نيازمند حجّتها و ائمّه است ، به عنوان مثال ما به پيشوايى نيازمنديم كه به ما بياموزد كه چگونه حكومت كنيم ، اين راه را با سيرت خود به ما بياموزد نه با سخنش ، تا سيرت او براى ما حجّتى باشد تا بدان اقتدا كنيم . ما نيازمند به چهرهاى كامل از حاكم اسلامى ايده آل هستيم ، اين چهره را از كجا بيابيم ؟
آن را در على بن ابيطالب عليه السلام مىيابيم ، آرى پيامبر نيز حاكم بود ، امّا نشانههاى حكومت در زمان اوبه اندازهاى كه رسالتش جلوهگر بود بارز نبود ؛ ولى على بن ابيطالب عليه السلام به تمام معنى كلمه حاكم بود - اگر چه در دورانى كوتاه - .
سيرت امام على عليه السلام به عنوان حاكم چه بود ؟
توجّه خود را به يك نقطه از اين سيرت معطوف مىكنيم آنگاه آن را با وضع حاكمان امروزى مسلمانان مقايسه مىنماييم :
امام على خليفهء رسول اللَّه و حاكم بر كلّ امّت اسلامى و همزمان با اين فرماندهء قواى مسلّح نيز بود و در حالت جنگ با معاويه كه از امام شرعى تمرّد كرده بود بسر مىبرد ، در اين اوضاعى كه خطر از هر سو متوجّه امام است و خطر ترور او وجود دارد ، زيرا در صفوف لشكر او متمّرين هستند و حادثه ترور امام نه اوّلين حادثه ترور در اسلام بود و نه اوّلين حادثهء ترور يك فرمانروا ، برغم همهء اينها امام على عليه السلام جهت اداى نماز صبح به تنهايى از خانه به سوى مسجد به راه مىافتد و نخستين كارى كه در مسجد مىكند اذان است ، امروز كجا حاكمى اسلامى هست كه چنين طريقه و رفتارى داشته باشد ؟
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 165
مساهمون: كمال نژاد
ص١٦٥