فورفوريوس است . « 1 »
مورخان آمونيوس را بنيانگذار مكتب اسكندريه ( اسكندريون ) - يا بتعبير اروپايى آن : « نوافلاطونيان » « 2 » - مىشمرند . گفتهاند كه والدين مسيحي داشته وبه دين قديم يونان بازگشته « 3 » ، ولى اين مطلب تأييد نشده وبسيار بعيد است .
فلوطين گويا عمدهء معلومات خود را از آمونيوس ( عامون ) فراگرفته ، زيرا خود را راوي مكتب أو نشان مىداده ، واز آنجا كه فلوطين حكيمى اشراقي ( وبتعبير معروف :
افلاطونى يا غنوصى ) است ، مسلم مىشود كه آمونيوس نيز حكيم وعارفي اشراقي بوده ، اگرچه مانند افلوطين از مكتب مشاء ومكاتب ديگر نيز خبر داشته است .
فلوطين در سال 244 م . به وطن بازگشت « 4 » وسپس رم را كه نوخاسته وآمادهء پذيرش بيشتر آموزشهاى أو بود برگزيد وبه آنجا رفت وبساط تدريس خود را در آنجا بنا نهاد ودر حدود سال 270 م در گذشت .
مهمترين آثار فلوطين بيش از پنجاه رساله است كه در دستههاى نهتايى ودر شش فصل به وسيلهء شاگردش فرفوريوس گردآورى شده است ، كه تماما تقريرات وباصطلاح دانشگاهى جزوههاى درسى اوست كه بوسيلهء شاگردان تهيه شده است . اين رسالهها را بسبب تقسيمات نهتايى ، در زبان عربى تاسوعات يا تساعات ، ودر يوناني
Eneads
ناميدند . « 5 »
هامش
( 1 ) آثار فلوطين ، لطفى ، ص 1114 .
( 2 ) اين اصطلاح جديدى است كه مورخان أخير گذاردهاند .
( 3 ) تاريخ الفلسفة ، دكتر مرحبا ، ص 325 .
( 4 ) تصوف وأدبيات ، برتلس ، ص 27 .
( 5 ) بخشهايى از إلهيات تاسوعات را كه نام « تئولوجيا » داشته مترجمان وتحريف و « اثولوجيا » نام دادند ، وحتى آن را از كتب أرسطو معرفى نمودند ، وهمين سبب زيانهاى بسيارى براي رشد فلسفه ، وموجب خوشنامى بىاساس براي أرسطو نزد حكماى مسلمان گرديد .