دانشمندان و محدّثان منزّه از كذب و تقلّب و تدليس همانند « بخارى « 1 » » و « مسلم « 2 » » از آن روشها پيروى نمودهاند . . .
و با پيروى از اين شيوههاى احتياط آميز است كه دو منبع مورد بهرهورى محقّقان اسلامى ( يعنى قرآن و سنّت ) بهطور مساوى و در يك درجه ، صحيح و مورد اطمينان و اعتماد مىگردند . و بهراستى مسخره و ادّعايى بدون دليل و تظاهر به نوعى روشنفكرى است كه ما از همان آغاز كار آن هم بنام پيروى از « سبك و شيوهاى » خاص ، مدارك و اسنادى را كه « سنّت » برجاى نهاده و به ما ارزانى داشته است ، بهطور مطلق مورد انكار و طرد قرار دهيم ؟
هامش
( 1 ) . بخارى : محمّد بن اسماعيل بن ابراهيم 194 - 256 ه ق از بزرگان علما و محدّثان اهل سنّت و مؤلّف الجامع الصحيح مشهور به « صحيح بخارى » و « التاريخ » [ مترجم ]
( 2 ) . مسلم : مسلمبن حجّاج نيشابورى مكنى به ابواسحاق از مردم خراسان و از محدّثان بزرگ و مشهور قرن سوّم هجرى بود . كتاب « صحيح » وى در علم حديث بسيار معروف و يكى از معتبرترين كتب حديث است و در زمرهء « صحاح سته » جاى دارد / مترجم /