تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الظاهرة القرآنية ( پديده قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 168

مساهمون:

ص١٦٨
عهد جديد « انجيل » نيز وضعى بهتر از « تورات » ندارد ، زيرا بسيارى از اخبار آن در « مجمع اسقف‌هاى نيقيه » ، مورد لغو و حذف قرار گرفت و باقيماندهء روايات متبلور در اناجيل سه‌گانه « متى - مرقس - لوقا » نيز همچنان در هاله‌اى از شك و ترديد قرار دارند . و در حقيقت كتاب اخير ( انجيل ) از كتب اصيل و صحيح به‌شمار نمىآيد ، زيرا نقّادان و محقّقان به اثبات رسانده‌اند كه كتاب مزبور يك قرن پس از دوران حضرت مسيح ( ع ) تدوين گشته است ، يعنى بعد از عصر حواريّون كه تعاليم مسيحيّت به ايشان نسبت داده مىشود . بنابراين پيرامون داستان تاريخى مصادر و منابع يهوديّت و مسيحيّت ، چراها و ترديدهاى فراوانى وجود دارد . با توجّه به مراتب فوق ، به حدّ تكامل و تثبيت كامل رسيدن « نص قرآنى » در عهد خود پيامبر اكرم ( ص ) ، پديده‌اى است كه از ديدگاه جامعه‌شناسى و روانشناسى ، شايستهء ملاحظه و تأمّل و دقّت مىباشد ، به‌ويژه آنگاه كه اوضاع و احوال و شرايط قابل توجّه اعراب را در زمان حضرت محمّد ( ص ) مورد نظر قرار دهيم . پس اين يك نكتهء اساسى است كه سزاوار است پيرامون آن به بحث و گفتگو نشست و نسبت به آن وقوف كامل پيدا كرد ، زيرا در مورد اصالت و صحت تدوين « قرآن كريم » ابهام و ترديدى بدانسان كه در مورد « كتاب مقدّس » وجود داشت ، وجود ندارد ، و اين واقعيّت را حقايق تاريخى مورد تأييد قرار مىدهد . در اينجا نظر خوانندهء گرامى را نسبت به توافق و تطبيق اين « واقعهء تاريخى » با آيهء شريفهء
« إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
« 1 »
»
، جلب مىكنيم كه روند تاريخى محافظت قرآن كريم بدين قرار بوده است : « 2 » هر آيه‌اى از آيات قرآن كريم كه نازل مىگرديد ، در حافظهء شخص رسول اكرم ( ص ) و صحابهء آن حضرت ضبط مىگرديد ، و سپس بلافاصله و به سرعت توسّط كاتبان وحى ( كه به نام امناى وحى شناخته شده بودند و جهت همين‌كار مهم در استخدام رسمى رسول خدا ( ص ) در آمده بودند ) ، روى اشيايى كه صلاحيّت نوشتن
هامش
( 1 ) . سورهء حجر / آيهء 9 : همانا ما قرآن را فرو فرستاديم و « قطعاً » ما آن را حفظ مىكنيم . ( 2 ) . يعنى تاريخچهء محفوظ ماندن قرآن بر اساس جريانات عادّى و طبيعى ، و اين تنها يكى از مصاديق مفهوم گستردهء آيه شريفهء فوق مىباشد ؛ زيرا به گمان ما يكى از ابعاد مهم و قابل عنايت آيهء مزبور ، محفوظ ماندن قرآن به وسيلهء امدادهاى غيبى و مشيّت بالغه و فوق طبيعى خداوندگار است . . . / مترجم /