تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإتقان في علوم القرآن ( فارسى ) — صفحة 334

مساهمون:

ص٣٣٤
الأحزاب ، الطّلاق ، التحريم ، المزمّل ، و المدّثّر ، و پنج سوره با نداى امت شروع شده : النساء ، المائدة ، الحج ، الحجرات ، و الممتحنه . چهارم : جمله‌هاى خبريه ، مانند :
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ »
،
« بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ »
،
« أَتى أَمْرُ اللَّهِ »
،
« اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ »
،
« قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ »
،
« سُورَةٌ أَنْزَلْناها »
، «
تَنْزِيلُ الْكِتابِ »
« الَّذِينَ كَفَرُوا »
،
« إِنَّا فَتَحْنا »
،
« اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ »
،
« الرَّحْمنُ عَلَّمَ »
،
« قَدْ سَمِعَ اللَّهُ »
،
« الْحَاقَّةُ »
،
« سَأَلَ سائِلٌ »
،
« إِنَّا أَرْسَلْنا نُوحاً »
،
« لا أُقْسِمُ »
در دو سوره ،
« عَبَسَ »
،
« إِنَّا أَنْزَلْناهُ »
،
« لَمْ يَكُنِ »
،
« الْقارِعَةُ »
،
« أَلْهاكُمُ »
،
« إِنَّا أَعْطَيْناكَ »
، اينها بيست و سه سوره مىشود . پنجم : قسم در پانزده سوره ؛ يك سوره به فرشتگان سوگند ياد كرده : « و الصافات » ، و دو سوره به افلاك قسم ياد كرده : « البروج » و « الطارق » ، و شش سوره به لوازم افلاك ، پس النجم سوگند به ثريا ، و الفجر به آغاز روز ، و الشمس به نشانهء روز ، و اللّيل به نيمى از زمان ، و الضحى به بخشى از روز ، و العصر به نيم ديگر روز يا به تمام زمان ، و دو سوره با سوگند به هوا - كه يكى از عناصر است - آغاز گرديده : و الذاريات ، و المرسلات ، و يك سوره به خاك - كه نيز يكى از عناصر است - : و الطور ، و يك سوره به گياه : و التين ، و يك سوره به حيوان ناطق : و النازعات ، و يك سوره به چهارپايان : و العاديات . ششم : هفت سوره با شرط آغاز شده : الواقعه ، المنافقون ، التكوير ، الإنفطار ، الإنشقاق ، الزّلزلة ، و النصر . هفتم : شش سوره با أمر شروع گرديده : قل أوحى ، اقرأ ، قل يا أيّها الكافرون ، قل هو اللّه أحد ، قل أعوذ برب الفلق ، و قل اعوذ برب الناس . هشتم : شش سوره با استفهام آغاز شده : عمّ يتساءلون ، هل أتى ، هل أتاك ، أ لم نشرح ، أ لم تر ، و أ رأيت . نهم : سه سوره با دعا ( نفرين ) آغاز گرديده : ويل للمطففين ، ويل لكل همزه ، و تبّت . دهم : تعليل در : سورهء لإيلاف قريش ، أبو شامه چنين جمع كرده ، وى گفته : و آنچه در مورد دعا گفتيم مىشود كه در بخش خبر داخل گردد ، و نيز ثنا تمامش خبر است مگر « سبّح » كه در بخش أمر داخل است ، و « سبحان » كه محتمل است در أمر و دعا و خبر داخل باشد . سپس آنها را در دو بيت به نظم درآورده :